Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Foto: StudioChapp
VROUW magazine

Merel raakte depressief:
Ik vluchtte in werk en relaties

journaliste

Hester Zitvast

M

Merel van der Lande (38) voelde zich lang eenzaam en leeg, wat leidde tot diverse depressies. Merel is fotograaf, schrijver en creatief coach, woont samen en verwacht haar eerste kindje.

Toen mijn volleybalteam...

“Niet promoveerde, rekende ik dat mezelf aan. Ik stortte in. Het was de spreekwoordelijke druppel; er speelde natuurlijk meer. Ik was 21 en voelde me eenzaam, maar durfde dat – uit schaamte – niemand te vertellen.

Ik ging naar mijn ouders, waar ik een week heb geslapen. Maar ik bleef een leegte voelen. De huisarts constateerde een lichte depressie en schreef antidepressiva voor.”

Voordat ik medicijnen nam...

“Voelde ik tussen alle rotmomenten door ook nog wel blijdschap. Maar de medicijnen vlakten alles af. Dus stopte ik ermee, tegen alle adviezen in. Ik vertrok naar Italië voor een half jaar, had een enorme bewijsdrang.

Ik denk doordat mijn zusje door kanker werd getroffen. Mijn ouders hadden het al moeilijk genoeg, vond ik. Ik wilde ze geen zorgen geven.” 

Maar in Italië...

“Sloeg de depressie opnieuw toe. Weer ging ik aan de medicatie, dit keer in een lage dosis. Het ging steeds beter met me en ik stopte al snel weer met de medicijnen. Pas tien jaar later, toen ik een opleiding aan de Foto-academie deed, bleek uit mijn werk dat het niet goed ging.

De eenzaamheid en leegte droop van mijn foto’s af; heel confronterend. Ik verbrak mijn relatie om uit te zoeken waar dat vandaan kwam, maar vluchtte al snel in werk en nieuwe relaties.”

Mijn lijf gaf mij toen...

“Een wake-upcall. Tijdens een wandeltocht in Zweden kreeg ik een dubbele slijmbeursontsteking. Ze moesten me met een helikopter van de berg halen, ik kon geen stap meer zetten. Ik zag dat als falen en besloot in therapie te gaan.

Daar leerde ik voelen. Ik deed alles met mijn hoofd. Ik ben onder meer gaan dansen, puur om meer bij mijn gevoel te komen. Medicijnen wilde ik écht niet meer.”

Inmiddels heb ik mijn droom...

“Waargemaakt. Ik schreef het boek Vlinder en doe veel meer wat ik wil. Van een rotdag raak ik niet meer in paniek. Ik laat me niet langer leiden door angst. Wat niet wil zeggen dat er geen angst meer is, ik kan er nu alleen beter mee omgaan.”

Jij op VROUW.nl

Heb jij - net als Merel - ook te maken gehad met een depressie?

Vertel het ons hier.