Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Foto: GettyImages
VROUW magazine

‛Altijd eerlijk zijn in een relatie?
Liever niet!’

journaliste

Hester Zitvast

W

‘Wij weten álles van elkaar!’ Dat klinkt als het perfecte plaatje, maar tegen wie ben je nou écht 100% eerlijk? En moet dat wel je streven zijn? Journalist Hester Zitvast vindt van niet. ‘Soms is een draai aan de waarheid geven beter voor iedereen.’

Mijn vriend en ik zijn in de grootst mogelijke leugen bij elkaar gekomen: we hadden een affaire met elkaar. Waar ik me vóór die tijd nooit had kunnen voorstellen dat ik een ander zo afschuwelijk zou bedriegen, deed ik het ineens alsof het mijn tweede natuur was – en hij ook. 

De waarheid

We voelden ons daar allebei afschuwelijk onder, maar het doel – bij elkaar zijn – heiligde in dit geval de middelen. Inmiddels zijn we ruim zeven jaar samen en hebben we elkaar bezworen altijd eerlijk tegen elkaar te zijn. 

“Als ik een ander tegenkom voor wie ik gevoelens krijg, zeg ik je dat meteen,” zegt mijn vriend zo nu en dan met alle denkbare stelligheid. Ik twijfel daar dus aan. Ik vond de waarheid vertellen destijds zo pijnlijk en onmogelijk, dat ik voor een nog pijnlijkere optie koos.

Daardoor kon ik dat moeilijke moment tenminste wel uitstellen. Kop in het zand, dus. 

Eerlijkheid zelve

Ik weet niet of ik het, met de wetenschap van nu, anders zou doen. Ik weet niet of ik nu wel meteen aan de bel zou trekken als ik stapelverliefd word op een ander, of ik dat lef heb. Ik hoop vooral dat het me nooit meer overkomt, want ik wil voor altijd bij hem blijven.

Mijn vriend is de eerlijkheid zelve. Ik heb hem in onze relatie nog nooit op een leugen kunnen betrappen, wat uiteraard niet inhoudt dat hij ook echt nooit liegt. Hij schuwt geen ruzie na het vertellen van de waarheid. En hij lijkt ook een blinde vlek voor mijn typische vrouwen-emoties te hebben op dit gebied. 

Matig enthousiast 

Neem nou vorig weekend. Ik had een paar schoenen gekocht, waar ik vervolgens enthousiast mee door de kamer stampte. “Wat vind je ervan?” Als iemand dat aan mij had gevraagd op dezelfde gelukzalige toon, met dezelfde gelukzalige glimlach, dan had ik 100% zeker een staande ovatie gegeven en iets als “Geweldig! Supergaaf, echt helemaal jij, die schoenen!” geroepen.

Mijn vriend niet. Die keek zuinig en hield zijn hoofd schuin. “Hm… ik weet het niet. Ik moet er nog even aan wennen, ik zeg niet meteen ‘ja’.” Ik stond al klaar om de rest te halen – ik had ze namelijk niet alleen in het zwart, maar ook nog in cognackleur gekocht – maar daar was in één keer alle lol van af.

Ook toen ik een paar minuten later opnieuw vroeg wat hij van mijn schoenen vond, bleef hij gematigd. Ik snap dat niet. Ik wil op zo’n moment eigenlijk zijn mening helemaal niet weten, ik wil dat hij mijn schoenen­blijdschap meeviert. Is dat nou te veel gevraagd?

Ongezouten

Maar zijn eerlijkheid is vaak ook prettig. Zo zal hij mij niet sparen als ik hem een keer een eerste versie van een tekst laat lezen. Hij is nogal kritisch en ongezouten. Het levert steevast een fikse discussie, maar – toegegeven – ook een betere tekst op.

Mannen liegen vaker

Ik ben makkelijker met liegen dan hij. En dat is niet geheel volgens de statistieken, want mannen liegen over het algemeen drie keer vaker dan vrouwen. Uit Brits en Amerikaans onderzoek blijkt verder dat ruim 80% weleens liegt tegen gesprekspartners – lang niet altijd bewust overigens. Soms hou je jezelf voor de gek en trek je dat moeiteloos door naar de ander. 

Logisch

Dat we liegen, is ergens logisch. Een confronterende waarheid vertellen, levert meer stress op dan de waarheid wat verhullen. We liegen omdat we willen dat anderen ons aardig vinden, maar ook geld en aanzien zijn redenen voor oneerlijkheid.

Als ik kijk naar liegen binnen mijn eigen relatie, gaat het vooral om zaken die er amper toe doen. Ik weet niet hoeveel vrouwen er bijvoorbeeld altijd open en eerlijk vertellen wat ze op het toilet uitspoken, maar ik geef er toch de voorkeur aan om dat in het midden te laten. 

Overdrijven

Ik overdrijf ook weleens. Als ik het vermoeden heb dat hij niet helemaal doorheeft hoe druk ik het die dag heb gehad, doe ik er een schepje bovenop. Ik zou het niet echt liegen willen noemen, maar meer ‘de waarheid wat verdraaien’.

De ovenschotel was dan “úren werk. En ik had ook nog eens vier (lees: twee) deadlines”. Allemaal een schreeuw om bevestiging, natuurlijk.

Ik lieg ook weleens om een discussie te vermijden. Zo ben ik op financieel gebied niet de krachtigste vrouw op aarde, wat zich vooral uit in een belabberde opvoeding. Mijn pubers hoeven maar een beetje krap bij kas te zitten of mama trekt de portemonnee.

Dat verzwijg ik. En daar lieg ik ook over. Ik heb geen behoefte aan een preek van mijn vriend, vooral omdat ik weet dat hij groot gelijk heeft. 

Opspelend geweten

Liegen binnen je relatie wordt, in mijn ogen, pas problematisch als je geweten opspeelt. Als ik bijvoorbeeld zeg dat ik bij een vriendin ben geweest, terwijl ik in werkelijkheid met een andere man had afgesproken. Dan is ‘code rood’ wel terecht. En het wordt ook een andere zaak als je je leugens niet meer weet. De waarheid laat zich nou eenmaal een stuk gemakkelijker onthouden. 

Geen klusser

Dat is bij mij niet het geval. Het zijn meer simpele oneerlijkheden. Mijn vriend is geen klusser, dus als hij wat doet, sta ik als zijn grootste fan te juichen. Dat hij een tijdje terug een sleutelrek ophing en daarbij het halve rek afbrak, vond ik superirritant.

Maar ach, de jassen hingen er deels overheen en de helft die hij wel had opgehangen zat muurvast. Ik liet de waarheid maar achterwege. Voor zijn eigen bestwil. Er is niets dat ik aan mijn vriend moet opbiechten. 

Persoonlijke Bermudadriehoek

Niets wat mij een zwaar gemoed geeft – hoewel het inmiddels misschien wel tijd wordt te onthullen waar enkele kledingstukken toch gebleven zijn. Hij is meer van de categorie: ‛Zit lekker, past nog, is niet stuk.’ Ik meer van: ‛Uit de mode, verwassen en niet heel flatteus.’

Om ook daar discussies over te vermijden, wil ik nog weleens een item in mijn persoonlijke Bermudadriehoek laten verdwijnen. 

Grens

Niets waarover ik lieg, schaadt hem persoonlijk en schaadt onze relatie. Ik denk dat dit de grens moet zijn. Ik ben altijd eerlijk over mijn gevoelens voor hem, ons liefdesleven, mijn onzekerheden en alles wat onze relatie waarde geeft.

En zolang ik dat met volle overtuiging kan zeggen, vind ik dat ik af en toe best een oud shirt mag laten verdwijnen.

Jij op Vrouw

Vertel jij alles aan je partner? Laat het ons weten. 

Klik hier!