Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Hetty met haar dochter
Foto: Anne Reinke
VROUW magazine

Hetty’s varkensstal brandde af:
Mijn man wilde naar binnen

Redactie VROUW

R

Regelmatig lees je het in de krant: stal uitgebrand. Ook Hetty Krüs (44) en haar man Rudi (50) maakten het afgelopen zomer mee. Machteloos moesten zij toezien hoe hun stal met 2500 varkens tot de grond afbrandde.

“Het is onbeschrijfelijk wat zo’n stalbrand met je doet. Mijn man schoot de eerste dag in de paniek en vroeg zich de hele tijd af: 'Wat heb ik fout gedaan? Ben ik iets vergeten? Heb ik iets nagelaten?' Hij bleef zichzelf verwijten maken. 

De slacht

Maar waarschijnlijk was het domme pech. Zelf ben ik heel nuchter, maar ook voor mij is het onwerkelijk. Net of je in een slechte film zit. Onze grootste stal - met 2500 varkens - is helemaal afgebrand. Afschuwelijk.

De ­varkens hebben we voor de slacht, maar dat wil niet zeggen dat we er geen gevoel bij hebben. Ze komen als ze klein zijn, daarna zijn ze 4 maanden bij je. In die tijd zorg je voor ze; je wilt dat ze het goed hebben.

Vooroordelen

Sommigen hebben vooroordelen over de varkenshouderij, maar wij nemen al jarenlang de verantwoordelijkheid voor onze dieren. Zo zijn wij zeker tien jaar niet met ons gezin op vakantie geweest.

Wij kunnen niet zomaar weg. Je moet erbij ­blijven, vooral in de zomer. Als de stroom uitvalt, is er niet voldoende verversing van de lucht en moet er iemand in de buurt zijn om het noodaggregaat aan te zetten. 

Vlammen 

Die 31ste juli had ik samen met mijn dochter Marit (10) de biggen op gewicht ­gesorteerd. Dat houdt in dat je een aantal varkens uit het hok haalt, zodat ze meer ruimte krijgen omdat ze groter worden. 

Na het wassen van de werkkleding en de laarzen, wilde ik die terugbrengen naar de stal. Het was een paar minuten voor half vijf. Op dat moment zag ik witte rook uit de stal komen. Ik ben naar huis gerend en belde 112.

Wervelwind

Toen ik terugkwam, sloegen de vlammen uit het dak. Ik heb nog overwogen om de stroom uit te schakelen, maar dat kon niet meer. Ik was machteloos. Ik wilde naar binnen, maar besefte: 'Dat kan niet!' Het ging ook zo snel... Afschuwelijk. 

Mijn man was bij de buurman om een aanhanger op te halen. Hij zag de rook van een afstand en dacht dat het om een ­wervelwind ging. Maar opeens besefte hij: 'Het is onze eigen stal!'

Paniek

Hij raakte in paniek en wilde naar binnen om de varkens te ­redden. Maar de buurman zei: 'Niet doen, dat wordt je dood!' Ik moet er niet aan ­denken wat er had kunnen gebeuren als hij hem niet had tegengehouden. 

De brandweer was er heel snel - binnen 8 minuten - en die heeft keihard gewerkt. De mannen hebben een watergordijn ­tussen de brandende stal en aanpalende panden gecreëerd, zodat de brand niet oversloeg. Daardoor konden twee andere stallen behouden blijven. 

Gegil

Veel mensen zeggen: 'Het zal wel een gegil zijn geweest, met al die varkens'. Maar wij hebben niets gehoord. De dierenarts denkt dat ze door de koolmonoxide snel verdoofd zijn geraakt. Ze lagen uiteindelijk allemaal op hun eigen plaats, net alsof ze sliepen. We denken dat ze geen paniek hebben gehad. Dat is een schrale troost. 

Uiteindelijk is de oorzaak van de brand niet bekend. Het kan een kortsluiting in de elektra zijn geweest. Maar de brand is uitgebroken in het nieuwste deel van de stal, dat was geen houtje-touwtje werk.

Kortsluiting kan ook ontstaan door knaagdieren: dat kan een reden zijn van de vele stalbranden. Maar uiteindelijk weten we het niet. Er is te veel verwoest om de oorzaak te kunnen achterhalen.”

Tekst: Hilde Postma 

Lees het hele interview verder in VROUW Magazine (elke zaterdag bij De Telegraaf).