Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Foto: Marcel van Driel
VROUW magazine

Mariska Bauer:
Ik gebruik al jaren botox

journaliste

Marjolein Hurkmans

D

De dag van de interview-afspraak met Mariska is een van de weinige echt winterse dagen dit jaar. Ze neemt zelf contact op: ‘Weet je zeker dat je het wil laten doorgaan? Ik kan de rest van de week ook nog, hoor. Er ligt echt een dik pak sneeuw hier!’ En zo komt het dat ik pas een paar dagen later naar Fijnaart rijd, waar Mariska woont met Frans en hun vier zoons, in een huis waar alles blinkt.

Er bestaan weinig interviews met jou. Hoe komt dat?
"Frans is de BN’er, ik ben vooral zijn vrouw. En daarnaast ben ik moeder. Ik heb kinderen gekregen om voor ze te zorgen. Dat is voor mij het belangrijkste in mijn leven. Ik vul mijn leven in rondom wat zij nodig hebben. Christiaan (17), Jan (16), Fransje (13) en Lukas (9) brengen en halen we nog elke dag naar en van school. Niet omdat ze te lui zijn, maar omdat ze in Breda op school zitten. Dat is 35 kilometer verderop. Natuurlijk kunnen ze ook met de bus gaan, maar we wonen in een klein dorp. Als ze de bus missen, staan ze meteen een uur in de kou te wachten."

Heb je nooit carrière willen maken? 

"Nee. Mijn ouders hebben een horecazaak. Als ik thuiskwam uit school was er eigenlijk nooit echt tijd voor een kopje thee aan de keukentafel. Vroeger dacht ik dat ik hun partycentrum ooit zou overnemen; ik sprong regelmatig bij. Maar toen werd ik zwanger en ben ik er meteen mee gestopt. Ik wilde niet alleen moeder wórden, ik wilde moeder zíjn.

Toch kruipt het horecabloed waar het niet gaan kan; onze Jan werkt in een zaakje hier in Fijnaart. Van de zomer was het heel druk en er waren ziekmeldingen. Hij moest afwassen en tegelijkertijd de ijscounter bedienen. Niet te doen. Ik heb de hele avond staan afwassen, terwijl Jan ijsjes verkocht. Zo heb ik ook weleens zelf de tafels afgeruimd, omdat de desserts er al aankwamen en de vuile borden er nog stonden. Dat soort dingen kan ik niet aanzien."

Rommel ook niet... het is hier hartstikke netjes!

"Ik houd enorm van poetsen. Raar, hè? Ik vind soppen gewoon heel ontspannend, ben er ook altijd mee bezig. Ik kijk zelden televisie, liever ruim ik de afwasmachine uit of strijk ik een wasje weg. De jongens hoeven eigenlijk nooit te helpen.

Nou ja, ik probeer ze zover te krijgen dat ze hun vuile kleren in de wasmand gooien. Vooralsnog zonder succes. Ik krijg het niet eens voor elkaar bij Frans. Nou ja, ik ga er ook geen ding van maken. Ik ben gewoon een enorme huismus; het liefst ben ik thuis.

Ik heb een kast vol galajurken, maar het moet wel echt heel erg de moeite waard zijn, wil ik zo’n ding aantrekken en op hoge hakken over een rode loper gaan lopen. Ik kan het gewoon niet opbrengen. Het liefst loop ik elke dag in spijkerbroek en trui."

Je bent dus niet ijdel?

"Ik laat weleens mijn nagels doen en mijn haar wordt geverfd door de kapper. Ik ben alleen niet zo geduldig. Ik ben ooit met de verf nog in mijn haar naar huis gereden. Stond er ineens een cameraploeg voor de deur. Toen ben ik maar snel doorgereden naar een vriendin om het daaruit te spoelen. Frans belde: 'Zag ik nou net jouw auto voor de deur?' 'Welnee joh', zei ik toen.

En eens in de drie maanden laat ik mijn gezicht laseren. En ik gebruik al jaren botox. Niet tegen de rimpels, maar tegen de hoofdpijn. Een keer per jaar zetten ze een spuit in mijn voorhoofd. Dan kan ik er weer even tegen. Om diezelfde reden heb ik ook mijn ogen laten liften. Maar dat doe ik echt nooit meer. Die geur van verbrande huid... verschrikkelijk!"

Jij en Frans hebben elkaar ontmoet in de zaak van jouw ouders. Hoe ging dat? 

"Frans was net 18, ik 16. Hij trad vaak bij ons op en dan kwam hij regelmatig een broodje frikandel bij me bestellen. Toen zei mijn moeder al: 'Nou Maris, volgens mij ziet-ie jou wel zitten.' 'Welnee', zei ik, 'het is zo’n leuke jongen. Die kan ieder meisje krijgen!' 

En toen vroeg hij of ik met hem naar de film wilde. We hadden net een paar maanden verkering toen All You Need Is Love (in 1992, red.) ineens kwam met de twee Diana’s die allebei dachten een kans te maken bij Frans. Maar ik zat dus gewoon in de zaal tijdens dat programma."

​Lees de rest van het interview in het VROUW magazine van deze week (ieder zaterdag bij De Telegraaf).