Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Ymke Wieringa
Foto: Marcel van Driel
VROUW magazine

Ymke: ‘Door dat programma
raakte ik mezelf kwijt’

journaliste

Eline Doldersum

S

Samantha de Jong, alias Barbie, beweert dat ze helemaal de weg kwijtraakte door haar deelname aan realityshows. Iets wat Ymke Wieringa (29) wel kan begrijpen. Zij werd bekend door Take me out en Echte meisjes in de jungle (samen met Britt Dekker), maar is dolblij dat ze uit dat wereldje is gestapt. 

“Het is nooit mijn doel geweest om op televisie te komen. Sterker nog: voordat ik bekend werd, had ik niet eens een tv in huis. Ik studeerde aan de kunstacademie en hield me vooral bezig met mijn hobby sterrenkunde.

De reden waarom ik in 2009 toch meedeed aan het datingprogramma
Take me out, was omdat ik onderzoek deed naar missverkiezingen. Het leek mij interessant om de casting van dit datingprogramma onder de loep te nemen. Mijn idee was om het proces van een afstandje te observeren, maar voordat ik het wist had ik zelf een hoofdrol in het programma en had heel Nederland het over mij.

 

Gevleid

Daarna werd ik al snel gevraagd voor Echte meisjes in de jungle. Een unieke kans, aangezien ik op dat moment druk bezig was met mijn scriptie over reality-programma’s. Ik voelde me gevleid dat ik werd gevraagd, maar tegelijkertijd had ik geen ambities in de televisiewereld.

Ik had er geen rekening mee gehouden dat ik compleet meegesleurd zou worden in het programma, want dat is wat er gebeurde. De programma-
makers hebben als doel om een boeiend programma neer te zetten.

Mezelf kwijtgeraakt

Daarin gaan ze soms heel ver, waardoor het wel en wee van de deelnemers naar de achtergrond verdwijnt. De makers hebben jouw lot in handen. Zij beslissen wat de kijkers, van de vijftig uur aan beeldmateriaal, te zien krijgen. Hoe jij als persoon wordt neergezet.

Dat je daar zelf totaal geen invloed op hebt en niemand belangeloos aan jouw kant staat, vond ik moeilijk. Helemaal omdat ik tijdens Echte meisjes in de jungle ook niet zo lekker in de groep lag. Op den duur ging ik steeds meer aan mezelf twijfelen.

Ik had het gevoel dat ik nergens goed meer in was en werd heel onzeker.
Ik ben mezelf door dat programma wel een beetje kwijtgeraakt.

Dunne scheidslijn 

Het lastige aan het leven van een reality-ster is dat het heel moeilijk is om ‘uit’ te staan. Voordat ik op televisie kwam, trok ik mij nooit iets aan van hoe mensen over mij dachten, maar als je op televisie komt, maakt het wel degelijk wat uit wat mensen van je vinden.

Ik denk dat het daarom belangrijk is dat je altijd nog een leven hebt naast de televisiewereld. Een leven waarin je lekker jezelf kunt zijn en geen rol hoeft aan te nemen.

Dat is natuurlijk best moeilijk als je reality-programma’s maakt. Juist omdat daar de scheidslijn heel dun is.

Hele leven op televisie

Bij Barbie zag je die scheiding tussen werk en privé bijvoorbeeld steeds meer vertroebelen. Haar hele leven speelde zich af op televisie: van de geboorte van haar kinderen tot aan de echtscheiding met haar man.

Aangezien haar familie, kinderen en manager allemaal onderdeel waren van haar televisieleven, was er uiteindelijk niemand die zich bekommerde om het welzijn van Barbie. Precies om die reden heb ik er altijd voor gewaakt om bij mij thuis te filmen.

Voor mij is het niet een bewuste keuze geweest om te stoppen met televisie, maar op een gegeven moment kwamen er geen nieuwe programma’s meer voorbij. Mijn focus kwam daardoor steeds meer te liggen op andere dingen.

En dan gaat het snel. Als je zelf geen moeite meer doet om in het wereldje te blijven, verdwijn je heel snel uit beeld. En dat vond ik prima.

Controle terug

Ik heb de controle over mijn eigen leven weer terug. Al was het in het begin moeilijk om een nieuwe weg in te slaan. Mijn vrienden waren – ondanks de crisis – succesvol in de kunstwereld, maar ik moest weer vanaf nul beginnen.

Bovendien was ik door mijn bekendheid bang dat mensen meteen een oordeel zouden vellen over mijn nieuwe baan als professioneel tekenaar.

Lotgenoten

Ik kijk met een heel goed gevoel terug op mijn televisietijd. Samen met Britt heb ik heel veel bijzondere programma’s mogen maken. Contact hebben we inmiddels niet meer.

Ons doel was om mooie programma’s neer te zetten, maar verder hadden we weinig overeenkomsten. We waren vooral lotgenoten, dat was wat ons bond.'

Lees het hele interview verder in VROUW Magazine (elke zaterdag bij De Telegraaf).