Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

'Sol nam tien dagen de tijd voor zijn lotusgeboorte'
Foto: Chantal Spieard
VROUW magazine

'Sol nam tien dagen de tijd
voor zijn lotusgeboorte'

journaliste

Hester Zitvast

B

Borstvoeding geven aan je zesjarige kind, samen slapen in één groot bed, nog tien dagen met baby en placenta in je kraambed liggen... Heel wat mensen zullen daar gek van opkijken. Maar voor de vrouwen die dit weekend hun verhaal doen in VROUW Magazine, voelt het juist heel natuurlijk. Een van die vrouwen is Merel van den Boogaard (35) Ze heeft een relatie met Sacha (38) en is moeder van Sol (9 maanden). 

Bewust ouderschap… “Houdt voor mij in dat ik niet met de meute meega. Ik vraag me bij alles af waarom ik het zo doe. Zes jaar geleden heb ik in India een opleiding tot yoga docent gedaan en sindsdien doe ik de dingen zoals ze voor mij in mijn hart en hoofd kloppen. Sacha en ik zitten vrijwel altijd op één lijn.”

De geboorte van Sol… “Was een lotusgeboorte. Dat houdt in dat je het kindje na de bevalling met de navelstreng verbonden laat aan de placenta, totdat die verbinding vanzelf verbroken wordt. Toen ik daarvan hoorde, wist ik meteen: dit is het! Een navelstreng doorknippen voelt voor mij als een te snelle scheiding. Een lotusgeboorte betekent dat je die beginperiode met je kind in bed moet blijven; het verplicht je min of meer tot rust. Sol heeft er uiteindelijk tien dagen de tijd voor genomen.”

Tekst loopt door onder de foto

Merel en Sol | Chantal Spieard

Mijn omgeving… “Vond het apart. Alleen de directe familie kwam in de kraamtijd langs en niemand heeft Sol vastgehouden. Dat vond niet iedereen leuk, maar het was onze keuze. Sacha en ik deden alles samen: de een verschoonde, de ander hield het mandje met de placenta vast. Daardoor is ook de partner vanaf het begin nauw bij alles betrokken.”

Een volgende bevalling… “Zou ik alleen met Sacha willen doen. De verloskundige mag er wel bij zijn, maar in een andere kamer. Ik voelde zelf aan de manier waarop de weeën veranderden dat ik tien centimeter ontsluiting had. Protocollen van verloskundigen zijn vooral gericht op wat er mis kan gaan. Ik wilde erop vertrouwen dat Sol zich vanzelf zou aandienen, maar na veertig weken begonnen zij over controles in het ziekenhuis. Toen raakte ik in de stress.” 

Borstvoeding… “Geef ik nog steeds en ik ga door zolang het goed voelt. Ik voed niet veel in het openbaar, maar als ik het doe, merk ik niets van rare blikken of vervelende reacties. Het zou fijn zijn als vrouwen eens wat aardiger voor elkaar zijn. Er is niet één beste manier. Dat draag ik ook altijd uit op bijvoorbeeld social media; doe gewoon wat goed voor jou voelt, als je maar wel een eigen keuze maakt!”

Lees de interviews met andere bewuste moeders in VROUW Magazine (elke zaterdag bij De Telegraaf).

Jij op VROUW

Voed jij je kinderen op een 'bijzondere' manier op? Of wil je iets anders met ons delen?

Stuur dan een berichtje