Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Wat Hij Vindt

De les van Wassila:
Wees wijs, laat je bijten

columnist

Bert Dijkstra

B

Bent u uw werk spuugzat, mevrouw? Iedere ochtend veel te vroeg in de file om u weer af te laten blaffen door die heks van een cheffin? Vreselijk toe aan iets anders, maar leuke baantjes groeien niet aan de bomen en er moet toch eten op tafel komen en de studerende kinderen kosten klauwen met geld en…

Laat u bijten door een hond.

Een herdershond, bij voorkeur. In een bos. Heeft Wassila Hachchi ook gedaan en zie hoe goed het haar is bevallen. Doet even pijn, de tandafdruk van zo’n viervoeter, maar dan heb je ook wat.

Profiteur

Wassila was Tweede Kamerlid van D66 en had eigenlijk niet zoveel zin meer om telkens weer helemaal naar het Binnenhof te reizen. Uren zitten op zo’n zeteltje, ze kreeg er een blikken kont van. Uren luisteren naar pratende pakken en orerende mantelpakjes, het bezorgde haar een kunstkop. Maar ja, opstappen zonder dat je een ander baantje hebt, is ook zo wat. Ze was haarzelf helemaal kwijt, zegt ze in de Volkskrant. Ze dacht: ‘Wie ben ik?’ En toen was er die hond. In dat bos. Hap… Daar was het antwoord: ‘Ik ben een profiteur!’.

Plotseling wist Wassila het: ‘Als je ergens in gelooft, ga er dan voor’. En weg was ze, met haar koffertje en haar wachtgeld, naar de Verenigde Staten om iets heel erg belangrijks te gaan doen in de verkiezingscampagne van Hillary Clinton. Althans, dat dacht ze. Kwam ze daar, als onbetaalde verlosser, de zak gevuld met polderlands belastinggeld, keken ze haar aan alsof ze niet deugde. It’s her, the Dutch politician! ,,Mijn naam was besmet.”

Door ratten besnuffeld

Da’s nou toch potverdorie ook wat. Wat doe je dan? Een zweverig boekje schrijven. En heel veel zweverige onzin uitkramen. Zinnen als: ‘Iedereen is bewust of onbewust op zoek naar de menselijke connectie’… Het moet anders, zegt ze. Maar ze weet niet hoe. Ook niet nu ze terug is in Nederland. Dus kan iedereen in de politiek haar inhuren, als adviseur. Nou ja, als campaign consultant eigenlijk, want dat klinkt interessanter. Fijntjes voegt Wassila er aan toe: ,,Het is doodzonde als mijn inzichten in mijn hoofd blijven.”

Kijk, mevrouw met dat nare baantje en die studerende kinderen, dat is dus nóg een voordeel van zo’n hondenbeet. Je wordt er niet alleen een schaamteloze profiteur van, maar ook een wereldvreemde zelfbevlekker. Die schitterende inzichten in dat wijze hoofd, ze mogen de mensheid niet worden onthouden.

Wassila Hachchi… Door een boze herdershond gebeten. En door de wilde ratten besnuffeld.         

Gerelateerde onderwerpen

En, wat vind jij? Laat je horen!