Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

man kijkt in de spiegel
Wat Hij Vindt

'In iedereen schuilt een prinses
met een dikke bips'

columnist

Patrick van Rhijn

I

Ik stond voor de badkamerspiegel mijn tanden te poetsen. Haastig. Als we niet binnen een paar minuten de deur uit zouden zijn, zouden mijn kinderen en ik te laat komen voor die theatervoorstelling die een leuke blonde vriendin voor ons gereserveerd had.

Ik keek nog eens naar mezelf. Een van de knoopjes van mijn overhemd was losgesprongen. Ik zag de huid waarin mijn navel schuilging voor de opening bollen. 'Moet je nu toch echt wat aan doen', zoemde een stem in mijn achterhoofd terwijl ik het knoopje weer vastmaakte. 'En doe gelijk iets aan je scheve ondertanden, die bobbel op je neus, die opkomende rimpels onder je ogen en die stomme moedervlek vlak onder je haargrens' ging het stemmetje verder.

'Je bent lelijk'

'Rot op', antwoordde ik tegen mijn spiegelbeeld en maakte de pleiterik. In de auto zaten mijn kindjes te zingen, vrolijk als ze waren omdat ze naar een kindertheatervoorstelling mochten. Ik glimlachte in de achteruitkijk tijdens het rijden en vocht ondertussen nog steeds een beetje met de stemmen in mijn hoofd.

'Je bent te dik, je bent te dik, je bent te dik. Je moet meer sporten, minder eten, je bent lelijk, lelijk.' En meer van dat soort onwenselijke ongein waarvan je weet dat die nergens voor nodig is, maar die soms tegen beter weten in toch aan je zelfvertrouwen blijft vreten. Ook aan dat van mannen.

Waanzinnig dikke kont

Bij het theater stonden de vriendin en haar kids al te zwaaien. Ik hield automatisch mijn buikje in - je wilt toch die leuke vent blijven die blonde leuke vriendinnen denken dat je bent - en we haastten ons naar binnen. Daar zaten in dikke rijen de kinderen al klaar voor de voorstelling. Mijn apen doken er vrolijk tussen, verkleed en al, want dat hoorde erbij. Daar openden de gordijnen.

'Welkom', riep de hofdame op het podium, 'welkom bij het sprookje van de prinses met de dikke bips!' Gegiechel in de zaal dat overging in keihard geschatergelach toen er inderdaad een prinses met een waanzinnig dikke kont het podium op schuifelde.

Hardnekkige zelfkleinering

Ze was zwaar ongelukkig, omdat geen prins haar wilde vanwege haar dikke billen en zij zich zelf ook geen raad wist met de omvang van haar zitvlees. De kinderen gilden het uit van de pret. De volwassenen ook. Inclusief ikzelf, want de grappen en grollen waren sterk. Maar tegelijk zag ik ook die verdraaide parallellen.

Ik relativeerde de gedachten die me klein hielden al zo vaak als ik een tijdelijke aanval heb van hardnekkige zelfkleinering. En op een of andere manier lukt me dat altijd. Ik ben mijn neus niet, ik ben meer dan alleen mijn beginnende buikje dat het enige zichtbare lijkt als ik op dat soort dagen voor de spiegel sta. Dat soort gedachten. En die werken op zich wel.

Een persoonlijke vraag 

En zo zat ik daar in die frenzy van lachende kindertjes in een theaterzaal met bloedserieuze gedachten. Want hoeveel mensen worstelen met dat onverzadigbare monster van binnen dat hen influistert dat ze niet goed of leuk genoeg zijn? Onnodige energie en tijdvreters? Ik zie ze overal lopen. Meiden met jurken over hun spijkerbroek omdat ze niet blij zijn met hun billen, mannen met hangende schouders of overdadig clownsgedrag om te verhullen dat ze zichzelf niet zo leuk vinden.

'Mag ik jullie iets persoonlijks vragen', vroeg ik de dagen daarna aan wat vrienden en collega’s tijdens de lunch. 'Wie verhult hier dingen van zijn lijf?' En wat bleek, iedereen had wel wat. De een verhulde met een trui dat ie zichzelf te dik vond, terwijl de ander juist een trui gebruikte om niet te laten opvallen dat ie te dun was.

Dikke bips 

Ik glimlachte, om iets dat ik wel wist, maar dat soms weer even opgehaald moet worden. Ik ben ok, zoals ik ben. Iedereen is ok zoals hij of zij is. Het is eerlijker om te kijken naar de dingen die je goed en mooi vindt aan jezelf - en die heeft echt iedereen - dan naar de zaken die minder aan de norm (welke???) dan ook voldoen. In iedereen schuilt een prinses met een dikke bips. Of een prins met een dikke buik. En eigenlijk is dat juist zo leuk!

En, wat vind jij? Laat je horen!