Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Foto: Hollandse Hoogte | Sabine Joosten
Wat Hij Vindt

'Ik ga vanavond weer eens ouderwets
al mijn geld verbrassen'

Redactie VROUW

D

Drie mannen geven bij toerbeurt hun mening. Deze keer journalist Wouter Laumans (42), vader van twee kinderen.

We zaten eindelijk weer eens met het hele gezin aan het avondeten. Het was gezellig. “We moeten wel eens met je praten over je toekomst”, zei ik quasinonchalant tegen onze oudste. In een klap sloeg de sfeer om. Nog voordat ik mijn ­volgende zin af kon maken, sloeg hij zijn ogen omhoog en begon te zuchten.

Schepje bovenop

“Wat is daar dan mee?” vroeg hij argwanend. “Mijn toekomst komt vanzelf, hoor. Daar hoef je heus niet met me over te praten.” Dit ging alweer lekker. Geïrriteerd keek ik naar mijn vrouw. Die zat me met een duidelijk ingehouden lach aan te kijken. Normaal gesproken doet ze dat alleen als onze jongste van vier heel brutaal en tegelijk heel geestig is, maar nu viel deze eer ten deel aan onze oudste.

En dat merkte hij. En net als zijn jongere broertje, keek hij me met een triomfantelijke glinstering aan. Om er vervolgens nog een schepje bovenop te doen. “Alsof jij, toen je zo oud was als ik, nadacht over je toekomst!” Game, set, match

Heel saai

Toen ik achttien was, dacht ik helemaal nergens over na. Het enige wat ik zeker wist, was dat ik niet zo wilde ­worden als mijn ouders. Hun leven vond ik burgerlijk en vooral heel saai. Terwijl ik daaraan zat te denken, besloot onze oudste dat het tijd was voor een ererondje ter eer en meerdere glorie van zichzelf.

Hij haalde nog eens diep adem en begon aan een gloedvol betoog. “Jullie leven is saai!” was de eerste constatering. “Het enige wat jullie doen is de hele week werken. En als het dan weekend is, zijn jullie doodmoe. Jullie gaan ’s avonds nooit uit. Wat jullie doen is geen leven!” 

Vijftig euro

Ik knikte vol begrip. Ik gaf hem gelijk. Natuurlijk moest hij leven bij de dag. Lekker avontuurlijk en spontaan. “Daarvoor ben je nou eenmaal jong!” besloot ik mijn verhaal. Hij voelde zich zo gesteund dat hij vroeg of ik toevallig vijftig euro kon missen. Hij wilde uit.

“Helaas,” zei ik. “Je hebt me overtuigd. Ik ga vanavond weer eens lekker ouderwets naar de kroeg. Al mijn geld verbrassen.”

Jij op VROUW

Heb jij een bijzonder, grappig of verdrietig verhaal dat je met ons wilt delen?

Stuur een berichtje