Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Opinie

Wat Yvonne Vindt:
Waarom liegen we over onze leeftijd? Ik ben er trots op!

journaliste

Yvonne van der Wal

U

‘Uw huid hoeft uw leeftijd niet te verraden’, betoogt Nivea in haar reclamespotjes. Maar waarom niet? Waarom toch die massale geheimzinnigheid over onze leeftijd zodra we de dertig zijn gepasseerd? Dit jaar heb ik veertig kaarsjes mogen uitblazen en daar ben ik juist trots op.

Laatst ontving ik een Facebook-berichtje waarvan ik even niet helemaal wist of ik dat nu als compliment moest beschouwen of niet: ‘Ik heb je op tv gezien. Leuk! Maar ik had je eigenlijk heel anders voorgesteld. Ik dacht dat je meer een meisje was.’

Ik had je op tv gezien, máár. Dat ‘maar’ klonk als een irritant liedje van Dries Roelvink. Het voelde als die allereerste keer dat er ‘u’ en ‘mevrouw’ tegen me werd gezegd. Ik voel me nog lang niet ‘u’ en al helemaal niet ‘mevrouw’

Nieuwe kreukel

En wanneer ik ’s morgens in de spiegel kijk zul je mij ook niet snel horen roepen: Jottem, er is weer een nieuwe kreukel in mijn gezicht gesprongen! (Ik ben al serieus aan het speuren naar een kussenhoes van pure zijde.) Maar toen mijn partner als verrassing een spandoek in de straat had opgehangen, opdat half Haarlemmermeer kon zien dat ik 40 was geworden, voelde ik me wél gezegend.

Want waarom liegen we en masse over onze leeftijd? Waarom mag niemand weten hoe oud we zijn op Facebook/Twitter/Instagram? Waarom smokkelen we tien jaar van onze leeftijd af op datingsites? Volgens mij riskeer je dan juist het omgekeerde (Zozo, die ziet er best oud uit voor haar leeftijd!). Ik heb nog nooit over mijn geboortejaar gejokt en áls ik dat zou doen, dan zou ik er eerder een jaartje of tien aan vastplakken (Zozo, ben jij vijftig? Zou je ook niet zeggen!).

Versleten sok

Op het moment dat ik dertig werd, was ik al trots en blij. Dertig zijn vond ik groots. Ik zou eindelijk voor vol worden aangezien, maar nog niet als een versleten sok; als dertiger behoor je immers nog voor een groot deel bij de jeugd en met een beetje geluk zit je nog lang niet op de helft van je leven.
Nu ik veertig ben vind ik vooral mijn kont best groots en vrees ik dat die alleen maar grootser wordt, maar ik ben nog steeds trots en blij. Als ik terugblik zijn er – op de hersenbloeding van de vrouw van mijn vader na – de afgelopen tien jaar geen heel afschuwelijke dingen in mijn persoonlijke leven gebeurd. Sterker nog, ik heb dingen gedaan die ik altijd al heb willen doen: boeken gemaakt, mijn voorgevel verkleind, mijn rijbewijs gehaald en angsten overwonnen.

Toen ik dertig was, had ik een baby met eczeem en een peuter waar ik me zorgen om maakte. Nu geniet ik van twee heerlijke tieners die naar mijn weten zowel geestelijk als lichamelijk goed in hun vel zitten. Met mijn zussen heb ik nog steeds een goede band, ze zijn gezond gebleven en mijn ouders leven nog. Ik heb nog altijd een fijn dak boven mijn hoofd en ik zit alweer zestien jaar in een relatie die alleen maar stabieler lijkt te worden naarmate de tijd verstrijkt.

Dierbaren die wegvallen

‘Wacht maar tot je Sara hebt gezien’, hoor ik sommigen al denken. Of ik er tegen die tijd nog zo over denk, weet ik inderdaad nog niet, de tijd zal het leren. Het grootste nadeel van ouder worden, is voor mij dat dierbaren één voor één weg zullen vallen; steeds vaker zal ik geconfronteerd worden met het onherroepelijke einde.

Ik hoop dan ook dat ik Sara überhaupt tegen zal komen. Zo ja, dan weet ik zeker dat ik mijn leeftijd nog steeds niet krampachtig zal verbergen. Ik vind het simpelweg niet nodig. Wees gelukkig met elk jaar dat je erbij krijgt en vier dat uitbundig met een grote fles wijn en een enorme nieuwsgierigheid naar de toekomst die nog voor je ligt.

Lachrimpels

Tel je lachrimpels, tel je zegeningen, tel de verjaardagskaarsjes en vertél het. Want Deepak Chopra zei het al: het is niet de tijd die voorbijgaat, maar wij zijn het, die voorbijgaan. Laat mij maar die oude sok zijn.

Wil je meepraten over Wat Zij Vindt? Dan kan dat áltijd onder de artikelen van onze panelleden. Of tweet met ons mee met #watzijvindt!

Over Yvonne van der Wal

Yvonne (40) is freelance tekstschrijver/-corrector, moeder van twee tieners, theeleut, auteur van drie boeken en woont 16 jaar samen. Yvonne snijdt op haar blog graag gevoelige, maatschappelijke kwesties aan en is dol op sarcasme.

En, wat vind jij? Laat je horen!