Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Foto: Corbis/Hollandse Hoogte
Opinie

Wat Yvonne Vindt:
Een reclameverbod op snoep is lang zo gek nog niet

journaliste

Yvonne van der Wal

E

Een verbod op snoepreclame? Wat een betuttelende flauwekul, is het eerste wat mijn doorgaans nuchtere brein dacht. Je bepaalt als ouder toch zeker zelf wel wat je in je kar stopt? Kwestie van nee zeggen. Maar bij nader inzien – het lijkt mij een verademing. We leven vandaag de dag in een gigantische consumptiemaatschappij met een tsunami aan keuzes; zie daar als ouder maar eens doorheen te komen.

Ik zal hier niet gaan beweren dat vroeger alles beter was. Wel een stuk eenvoudiger; er waren lang niet zo veel verleidingen. Ga maar na: in onze tijd hadden we hagelslag. Puur of melk en dat was het. Toen kwam puur/wit gemengd. Vandaag de dag heb je tevens meisjes- en jongenshagel. En Kabouter Plop-hagel en Piet Piraat-hagel en K3-hagel.

Hoe meer keuze er is, hoe lastiger het wordt om een keuze te maken. Voor ons kan die keuze-exces al verrekte hinderlijk zijn, laat staan voor onze hummeltjes. Dus worden er ook nog even witte chocoladehartjes doorheen gehusseld. Je kunt de zoetwaren toch ook overslaan, zeg je? Vergeet het.

Want er is ook nog zoiets als Bob de Bouwer-smeerworst, Bob de Bouwer-boterhamworst, Billy Beer-worst en Disney-worst. En sprookjesworst. En prinsessenworst. En oh ja, ik vergeet bijna de Paas-ham. En nou ja zeg! Er bestaat nog niet ééns Sinterklaas-ham! Of heb ik dat gemist?

Ik snap het best; het is natuurlijk de bedoeling dat het product zo snel mogelijk wordt geconsumeerd opdat gauw weer het volgende pak kan worden aangeschaft. En ouders zijn in de eerste plaats zelf verantwoordelijk. Maar die tsunami aan keuzes en de overdaad aan reclame; mag dat eens wat minder?

De kranten puilen uit met verhalen over ontspoorde jongeren. Over kinderen die stelen en kopstoten uitdelen. Over pubers die vloeken en schelden, boeren en beroven en zich in de schulden steken. Jij wilt dat voorkomen. Mijn kinderen zullen zoiets nooit doen, daar zal ik voor zorgen, denk je als ouder. Maar probeer dat maar eens in de hedendaagse consumptiesamenleving. Loeki de Leeuw is niet meer. Hij is getransformeerd in een naargeestig monster dat overal opduikt. Op straat, op tv, op internet en in tijdschriften. En geëtaleerd in winkels, omhuld met mooie praatjes en roze strikken.

Zie tegenwoordig maar eens nee te roepen. Aan één nee heb je al lang niet meer genoeg. Ga in deze tijd alleen maar eens simpelweg boodschappen doen: de vliegtuigjes-, auto-, motor- en Bob de Bouwer-automaten schitteren je peuterpuber tegemoet. Op zaterdag staat er in een beetje winkelcentrum een stoet botsautootjes paraat en op iedere hoek een clown op stelten met een tros vrolijke ballonnen. Is er markt, dan is er ook een luchtkussen.

Zoiets was voorheen enkel aanwezig als er braderie was, maar nu lijkt het bijna elke week feest te zijn. Eer je bij alle winkels bent geweest ben je een hele reeks speel- en klimattributen verder.

We zwerven van winkelcentrum naar de buurtsuper, van de buurtsuper naar de snoepwinkel, proberen een keuze te maken met vermoeide dreumesen. Ze gillen, ze laten zich op het gangpad zakken omdat ze iets zien wat ze tijdens de reclameblokken op Nickelodeon hebben gezien. Maar kun je het ze kwalijk nemen, wanneer ze duizelen en stuiteren, net als wij, van al die verlokkingen?

Nu spenderen we, we consumeren, we marketingen, we creëren en recreëren, we verleiden en laten ons leiden. Maandverband wordt maandverband met vleugels. Shampoo wordt shampoo voor blond, bruin, rood, geel en paars haar. Goed voor de economie? Jazeker, maar volgens mij niet zo best voor ons.

Niet zozeer de jeugd is vervelend, niet onze kinderen zijn ontspoord, ach welnee, die zijn altijd identiek gebleven. Maar wijzelf, de volwassenen zijn ontspoord. Wij volwassenen zijn tenslotte degenen die onze jeugd gek maken met deze omvangrijke en alom aanwezige aantrekkingskracht. Het promoten van sigaretten of doodgewone flesvoeding voor pasgeborenen is al verboden. Een verbod op reclame richting kinderen lijkt mij daarom lang zo gek nog niet.

Gerelateerde onderwerpen

En, wat vind jij? Laat je horen!