Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Foto: Hollandse Hoogte
Opinie

Wat heeft een kind aan
de wetenschap niet gewenst te zijn?

journaliste

Yvonne van der Wal

J

Je zult maar kind zijn van ouders die een schadevergoeding willen voor jouw geboorte. Of dochter zijn van een vrouw die je waarschijnlijk nooit zult ontmoeten, omdat ze jou direct na je geboorte in een vuilcontainer heeft gegooid.

Je zult maar ouders zijn van een kind dat uiteindelijk overlijdt, omdat de verloskundige niet inging op het verzoek tot een onderzoek naar genetische afwijkingen.

Het zijn aangrijpende gebeurtenissen die met een abortus voorkomen hadden kunnen worden. Toch is abortus nog altijd een heikel punt. Je zwangerschap afbreken? Dat doe je gewoon niet! Dat is pure moord, egoïstisch en ondankbaar!

Popcorn en cola

Alsof vrouwen voor hun plezier die keuze maken. Alsof ze massaal in de abortuskliniek zitten met een zak popcorn en een glas cola terwijl ze joelen: ‘Laat het feest maar beginnen!’ Alsof ze de jaren daarna niet worden verteerd door twijfel en schuldgevoel.

Ik was 26, woonde nog maar kort samen, en was niet gepland maar wel gewenst zwanger van de oudste. Ik stopte acuut met roken, at kilo’s tomaten en fruit, en genoot van mijn zwangerschap. Ik verheugde me erop om straks zo’n lief mormeltje in mijn armen te houden. Ik deed en liet er dan ook alles voor. Drie jaar later volgde de tweede spruit, deze keer wel gepland. Maar een derde kind? Liever niet...

Overweldigend

Want heel eerlijk: de eerste jaren als moeder vond ik overweldigend. Niet iets wat je er zomaar even naast doet. Ik zie mijn oudste nog zo liggen; dat kwetsbare pasgeboren poppetje op de highcare-afdeling. Hoewel ze de grootste baby was, was haar weerstand intens klein, als gevolg van een veel te lang durende en pittige bevalling. Er volgden heel wat bezoeken aan kinderpsychologen, logopedisten en fysiotherapeuten, omdat ze - mogelijk door haar moeizame start - zich niet ontwikkelde volgens de boekjes. Tegelijkertijd zat de jongste onder het eczeem, wat hem chronische jeuk bezorgde en gebroken nachten, die jarenlang aanhielden.

De oudste mag inmiddels bijna vijftien kaarsjes uitblazen. Hoe goed het nu met haar gaat, daarop had ik tien jaar geleden niet durven hopen. Ze doet het fantastisch op school, is sociaal en heeft een sociaal leven. Ze is de leukste en liefste dochter die ik me maar kan wensen. En de jongste? Hij is inmiddels ook een heerlijke tiener, vrij van jeuk en met goede nachten.

De pil

Maar laten we gewoon niet doen alsof het ouderschap altijd maar één grote roze wolk is. Kinderen kunnen zorgen voor uitgesproken geluksmomenten en je ontroeren tot in het diepste van je ziel, dat staat vast. Wat echter ook vaststaat, is dat nu eenmaal niet iedereen gewenst zwanger is – om wat voor reden dan ook.

Dus toen ik een paar jaar terug opeens een menstruatie oversloeg, zag ik de scenario’s al voor me. Ik weer zwanger? Ik slikte toch de pil? Ik moest er niet aan denken. Ik had er niet aan moeten denken om voor zo’n keuze te staan. Ik slaakte een diepe zucht van opluchting toen een echo uitwees dat ik toch niet zwanger was. Hoe erg dat ook klinkt.

Ongewenst kinderloos

Ik denk het leed van ongewenst kinderlozen te begrijpen. Mensen die keer op keer een teleurstelling moeten zien te verwerken. Voor hen is het haast niet te verteren dat er vrouwen zijn die hun zwangerschap vrijwillig laten afbreken. Maar ongewenst kinderloos zijn of ongewenst zwanger; het zijn twee totaal verschillende situaties met toch één overeenkomst: beide maken heftige emoties los.

Volste recht

We kunnen abortus veroordelen, we kunnen er boos over zijn. Maar iedereen die aan seks doet kan onbedoeld zwanger raken, ook mét anticonceptie. Het is en blijft de keuze van de persoon in kwestie, en in dit land heeft een vrouw nog altijd het volste recht om die keuze te maken. De babyboom-generatie heeft niet voor Jan Doedel op de barricades gestaan. 

En die andere opties dan, zoals adoptie of pleeggezin? Ook dat heeft flinke gevolgen, waar niet iedereen op zit te wachten. Waarom zou je in vredesnaam met tegenzin een kind op de wereld moeten willen zetten, als je dat nog kunt voorkomen? Wat heeft een kind aan de wetenschap niet gewenst te zijn?

Moederziel alleen

Knoop me maar op, scheld me maar uit. Maar ik kan begrip opbrengen voor vrouwen die daarvoor (hebben moeten) kiezen. In mijn ogen is abortus geen moord. Ik zie het meer als een daad uit liefde voor het ongeboren kind. Een daad die ze niet opgewekt uitvoeren, maar moederziel alleen.  

En, wat vind jij? Laat je horen!