Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Opinie

Kinderen met twee jaar naar school?
Kom op zeg!

journaliste

Yvonne van der Wal

K

Kinderen naar school sturen terwijl ze nog in luiers lopen. Minister Asscher vond het drie jaar geleden al een goed idee, Samsom kwam erachteraan en nu steekt het standpunt wederom de kop op met Jet Bussemaker. Ik vind het drie keer niks.

Dit om achterstanden te overbruggen, zo is de redenatie. Maar kun je met – laten we zeggen vijf jaar – überhaupt al spreken van een achterstand?

Naar mijn weten ontwikkelen kinderen zich in de regel in sprongen. Als Emma vandaag buiten de gemiddelde lijntjes valt, kan ze haar leeftijdsgenoten een jaar later volledig hebben ingehaald.

Energieverspilling

Als voorbeeld neem ik even mijn dochter: wist ze als driejarige bij God niet wat ze met die fietspedalen aanmoest en trapte ze erop met een spierkracht van een lappenpop, een jaar later fietste ze zó weg. Zonder zijwieltjes welteverstaan, die sloeg ze gewoon over. En zo bleken mijn visioenen van permanente valpartijen en eindeloos drillen en erachteraan rennen pure energieverspilling.

Praten? De eerste jaren leek ze te zijn geboren zonder tong en leken logopediebezoeken mijn levenslot. Waarom zou ze? Met het (voor haar) universele woordje ‘die’, kon ze prima mee uit de voeten. Vandaag is ze een heerlijk kwebbelende puber, die haar spraakwatervallen al de vrije loop laat als ze nog in de tuin bezig is haar fiets op slot te zetten. Daarbij haalt ze prachtige cijfers voor Nederlands.

Kinderen moeten al zoveel

Kinderen moeten al zoveel. Ze moeten in een polonaise naar de voor-, tussen-, naschoolse en vakantieopvang. Ze moeten en masse naar zwemles/pianoles/hockey/paardrijles. Ze moeten sporten. Ze moeten met vier maanden naar de dagopvang omdat hun ouders moeten (of willen) werken.

Consternatiebureau

Ze moeten met drie weken doorslapen, met zes maanden kunnen omrollen, met negen maanden rechtop kunnen zitten dan wel kruipen, en wie nog niet de marathon loopt met tien maanden wordt per direct ‘spelenderwijs’ binnenstebuiten gekeerd op het 'consternatiebureau'.

Met tweeënhalf jaar ‘mogen’ ze twee dagdelen per week naar de peuterspeelzaal en ook al krijst je kind de hele buurt bij elkaar omdat het er mentaal eigenlijk nog niet aan toe is, het maakt niet uit, ‘want het is zo goed voor hun ontwikkeling’.

Antidepressiva

Ze moeten in groep zeven weten naar welke school ze willen en wat ze later willen worden, want ‘later’ staat over een paar jaar al voor de deur. Ze moeten vroeg naar bed, want ze moeten entree- of Cito-toetsen maken met ten minste een vwo-score.  

Ze mogen niet drinken en niet roken, ze mogen niet op straat hangen, ze mogen geen herrie maken. En tegen de tijd dat ze hun studie biomedische technologie hebben afgerond kan het volwassen feest beginnen. Toch? Dus niet. Want wat blijkt; het gros van de jongeren zit massaal aan de antidepressiva. Is het een wonder?

Haast

Vanwaar toch die haast om onze nakomelingen zo snel mogelijk te bestoken met volwassen verplichtingen? Een kind kind laten zijn, zo lang mogelijk. Volgens mij bestaat er niets beters voor de ontwikkeling dan dat.

En dan hebben ze misschien wat bijlessen nodig om hun reken- of taalachterstanden in te halen. Nou en? En áls ze al achterlopen, zegt dit dan automatisch iets over hun capaciteiten? Wellicht zegt het meer iets over de capaciteiten van het onderwijssysteem (en dan laat ik de toegenomen werkdruk van leerkrachten nog buiten beschouwing).

Wijze les

Een peuter hoort niet op school te zitten, kom op zeg. Het hoort te klimmen en te klauteren in de speeltuin. Kinderen horen hutten te bouwen in de woonkamer, kliederen met cakebeslag of zich zo nu en dan terug te trekken op hun kamer om hun eigen werelden te minecraften. En mochten ze zich een keertje vervelen, dan worden ze daar ook niet slechter van, integendeel. Verveling maakt juist creatief.

Geniet van je jeugd, want voor je het weet is die voorbij. Is dat niet zo’n beetje het credo waar wij zelf mee zijn opgegroeid? Dát was nog eens een wijze les. Een les die ik mijn kinderen dan ook van harte aanbeveel.   

 

 

En, wat vind jij? Laat je horen!