Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Foto: Hollandse Hoogte
Opinie

Het schoonmaken van aangekoekte kots
Mag daar wat tegenover staan?

journaliste

Yvonne van der Wal

L

Lege flessen, blikjes bier en gebruikte condooms op plakkerige vloeren. Gebroken glas. Modderpoten. Een plas aangekoekte kots in de douchecabine en poep op de muren. De gemiddelde schoonmaker komt het geregeld tegen en dient de boel weer blinkend schoon te krijgen. Maar dan wel in enkele minuten en met zo min mogelijk personeel, want het mag vooral niet te veel kosten!

Geen wonder dat de consumentenbond meldt dat veel hotels te ranzig zijn. En dat een aantal ziekenhuizen een bron van bacteriën is. De hoteleigenaren zeggen te zijn geschrokken, maar dat durf ik sterk in twijfel te trekken.

Het beroep schoonmaker (of met een chiquer woord: interieurverzorger) is een vak apart, maar wordt nog altijd ondergewaardeerd. Iedereen kan toch wel een wc schrobben? Je hebt er toch geen jarenlange studie voor nodig?

Ja, vrijwel iedereen kan een fles chloor door het toilet spoelen. Het punt is alleen dat we het vuile werk het liefst aan anderen overlaten tegenover een zo’n klein mogelijk bedrag, en dit dan ook nog de normaalste zaak van de wereld vinden. Haal het als zzp’er nou niet in je hoofd om je uurloon te verhogen met 2 cent, het kan je duur komen te staan.

Maar schoonmaken kost nu eenmaal tijd. Ik zie het al bij mij thuis. Er zijn periodes dat de kinderkamers eruitzien alsof ik Villa Kakelbont betreed, de deur als een sneeuwschuiver werkt en ik er alleen doorheen kan lopen op stelten.

Er was een periode die vooral bestond uit het wegpoetsen van vlekken en kruimels, als gevolg van ranja, jamsporen, broodbeleg, kleefvingers, koekresten, vertrapte smarties, geplet vruchtenhagel, bellenblaasranden, kleistukjes, lijmoverblijfselen en modderpoelen. Met name in de tijd dat er zeven dagen per week in huis geleefd werd en onze kinderen hun sporen dus niet in het kinderdagverblijf achterlieten.

 

Emmer met sop

Er waren tijden dat ik de godganse dag m’n kroost met een stoflap en een emmer sop achterna moest huppelen om dit alles te voorkomen dan wel te herstellen. Dat de wasmachine overuren draaide en dat de wasmanden desondanks nooit leeg waren. En wat is dat toch met die aantrekkingskracht tussen de nét gedweilde vloer en omgevallen (volle) bekers?

Er was ook een stadium waarin m’n dochter – speciaal voor mij - in de zojuist schoongepoetste keuken een homemade zandtaart bakte, terwijl ik nietsvermoedend bezig was met het afhandig maken van ingedroogde en bovenal stinkende slakrestanten in de kinderbureaula. Want de jongste had dit diertje ooit tersluiks doorgesluisd naar zijn kamer om voor hem te zorgen, maar was dit de dag erna klaarblijkelijk al vergeten.

Kindersnot

Steentjes, kippenveren, paardenbloemen en lieveheersbeestjes die al lang en breed het loodje hebben gelegd. Allemaal verborgen in jaszakken, schoenen en kasten, evenals kindersnot en melkzuur op mijn nieuwe vest. Ik heb het allemaal gezien. En schoongemaakt. En dat kost tijd. Veel, veel tijd.

Kinderen moeten het nog leren. Maar vlak volwassenen niet uit. Soepresten op de deur na het vieren van een feestje? Ik kijk er niet meer van op. Mensen die na het nuttigen van een maaltijd op het strand, te laks zijn om de restanten in de prullenbak te kieperen (want die staat ook zó ver weg, pff!)? Heel gewoon. En die doordrenkte tampons naast de openbare wc-pot, of de beschimmelde broodjes op kantoor; hoezo zouden wij dat allemaal zelf opruimen? Daar zijn die werksters toch voor?

Goedkope vaatdoek

Vreselijk neerbuigend. Het duidt op een gebrek aan respect en een teveel aan zelfgenoegzaamheid. Gelukkig zijn er nog mensen die hun handen laten wapperen. Mensen die zich niet te goed voelen en om onze zooi op te ruimen; daar mag dan best wat tegenover staan. En mensen die schoonmakers benutten als een goedkope vaatdoek; ik poep erop!

 

Gerelateerde onderwerpen

En, wat vind jij? Laat je horen!