Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Wat Zij Vindt

'De havo was niet zijn
maar míjn wens…'

journaliste

Hester Zitvast

D

De zoon van VROUW-columnist Hester Zitvast zit in het eindexamenjaar van de mavo. Hierna zou nog de havo volgen, maar die plannen zijn recentelijk gewijzigd: hij wil naar het mbo. Licht gegeneerd concludeert Hester dat de havo ook eigenlijk nooit zijn plan is geweest, maar het hare...

"Ik wil hierna naar de havo." Ik hoorde het mijn zoon een paar maanden terug tijdens een 10-minutengesprek tegen zijn mentor zeggen en voelde een tweestrijd in mezelf. Ietwat trots keek ik zijn docent aan; zie mijn zoon eens ijverig zijn. Nee, daar wijst zijn houding verder niet op, zijn cijfers overigens ook niet, maar hey; de ambitie is er! (In woorden dan...).

Vooral onze wens

Het maakte me blij. De havo geeft toch net iets meer kansen en mogelijkheden dan de mavo. En ik zou hem twee jaar meer 'onder mijn vleugels' hebben. Maar tegelijkertijd vroeg ik me of af hij dit wel echt wilde. Was dit niet vooral ónze wens?

Door de huidige overgangsregels van mavo naar havo, moet hij slagen met een 6,5 gemiddeld. En dat zit er in theorie wel in, maar in de praktijk komt het er gewoon niet uit. Vlak voor een PTA-week (Programma van Toetsing en Afsluiting, red.) wordt er hier thuis nog volop aandacht besteed aan andere zaken.

Eigen verantwoordelijkheid

Aan zijn PlayStation bijvoorbeeld. Z'n vrienden. Z'n telefoon of de tv. De boeken liggen meer ter decoratie open op zijn bureau dan dat er echt iets zinnigs mee gebeurt. Het boeit hem gewoon niet. Uiteraard zitten wij er als ouders achter aan.

We regelen bijles en onderhouden een nauw contact met school. We spreken leer,- en ontspantijden af en zijn er voor overhoringen waar nodig. Maar hij is 16; hij moet ook zijn eigen verantwoordelijkheid nemen. En dat doet hij dus niet, of beter: niet meer dan hoogst noodzakelijk.

Eerste signaal

Een paar weken terug gaf hij aan dat hij met zijn beste vriend een kijkje wilde nemen op het Mediacollege in Amsterdam. Een eerste signaal dat die havo toch zijn hogere doel niet was. Iets wat ik dus eigenlijk, diep van binnen, al wist.

Maar waarom had ik daar dan niet eerder naar geluisterd? Riep ik niet altijd het hardst dat mijn kinderen alles mochten worden wat ze wilden? Waarom moest hij dan naar de havo? Had ik niet gewoon een volstrekt ongefundeerd vooroordeel over het mbo? Ik had er nog nooit binnen gekeken!

Oprecht

Ik ging met hem mee naar de open dag en samen liepen we door de school waar leerlingen enthousiast vertelden over de vakken, de straatinterviews, het monteren van filmpjes en het presenteren. "Dit lijkt me wel wat", zei hij toen we naar buiten liepen.

Mij ook. En zijn woorden klonken oprecht. Veel oprechter dan wanneer hij over zijn plannen voor de havo sprak. Of moet ik zeggen 'mijn' plannen voor de havo. Ik had dat enthousiasme ook al gezien na zijn korte stage bij Studio Sport. Dát vond hij fantastisch. De zoveelste les geschiedenis of Nederlandse grammatica viel er compleet bij in het niet.

Als ik echt goed had gekeken

Ik was er van overtuigd dat ik in zijn 'best interest' handelde, maar dat deed ik niet. Dit waren míjn belangen. Ik hing veel te veel gewicht aan dat havo-papiertje. Mijn zoon zou helemaal niet gelukkig worden in havo 4 waar hij alleen maar nog meer zou moeten stampen.

Als ik echt goed naar mijn kind had gekeken, had ik gezien dat hij toe was aan wat anders. Meer praktijk. Stages lopen. Iets doen, in plaats van vooral veel aanhoren.

Glinstering in zijn ogen

Deze en volgende week bezoeken we nog twee mbo's die gericht zijn op media en journalistiek en dan gaat hij een keuze maken. Zíjn keuze. Van zijn mentor kreeg ik gisteren een mailtje; hij had haar uit zichzelf verteld over de nieuwe plannen en ze had een glinstering in zijn ogen gezien.

Tegen dat ene zinnetje kan geen enkele voldoende of havo-diploma op. Mijn kind had glinsterende ogen. En een kind dat iets doet waar het echt gelukkig van wordt: dát is wat je als ouder niet vooral, maar alleen maar zou moeten nastreven.

Jij op VROUW.nl

'Als ik echt goed naar mijn kind had gekeken, had ik gezien dat...'

Maak bovenstaande zin hier af!