Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Wat Zij Vindt

'Ouders van nu te beschermend? Onzin!
Onze kinderen nemen genoeg risico's!'

journaliste

Hester Zitvast

S

Stichting VeiligheidNL vindt de ouders van nu veel te beschermend, terwijl risicovol spelen juist zo belangrijk is voor hun ontwikkeling. VROUW-columnist Hester Zitvast beaamt dat kinderen anno 2017 niet meer met een Zwitsers zakmes de straat op gaan om van een afgerukte berkentak een vlijmscherpe speer te snijden. 'Maar laten we niet doen alsof onze kinderen geen risico's nemen; ze zijn regelmatig levensgevaarlijk bezig.'

Jaja, vroeger…

Vroeger, vroeger. Vroeger was alles beter. Vroeger, toen wij na schooltijd ternauwernood het huttenbouwen overleefden. Toen onze beste vrienden ons 'per ongeluk' met een klauwhamer tijdelijk gehandicapt sloegen ('O, was dat je vinger/schedel, ik dacht een spijker!').

Toen we nog vrijwel wekelijks drie keer over de kop sloegen met onze derdehands BMX – de straten waren immers niet strak geasfalteerd en het was ook nog eens super hip om met een wasknijper een stokje tussen je spaken een brommergeluid te imiteren.

Vroeger, toen we elkaar nog regelmatig per ongeluk knockout sloegen met de honkbalknuppel die we maakten van een oude bezemsteel van oma. Vroeger, toen was het leven pas écht gevaarlijk.

Bezorgde helikopterouders

Nee, dan nu. De kinderen van nu lopen in prachtige designerkleertjes, volstrekt schadeloos uiteraard. De 800 euro Canada Goose-jas is heel warm, 'maar ga je er niet mee voetballen alsjeblieft? Want wat als ie vies wordt! En denk om je Nikes, hou ze nou wit!'

Nee, de jeugd van nu heeft het zwaar. Papa en mama hangen als bezorgde helikopters boven hun kroost om te voorkomen dat ze gewond raken. Kinderen worden uitgerust met GPS-trackers, telefoons (bel je even als je veilig bij de buurjongen bent aangekomen?) en polsbandjes voorzien van noodnummers en allergie-informatie.

Kritische blik

Er mag niets misgaan. Ze moeten heel blijven. Zwitserse zakmessen liggen achter slot en grendel en paps klauwhamer bij de klusjesman, want van klussen komt er eelt op papa's kantoorvingertjes. Spelen mag, lieve kindertjes, maar wel veilig.

Althans, dat is het beeld dat misschien een beetje is ontstaan de laatste jaren. En ik denk dat je er ook heel makkelijk in meegaat, als dat maar heel hard geroepen wordt, maar is het wel echt zo? Tijd voor een kritische blik.

Killermachines

Neem mijn eigen kinderen. Ze hebben allebei een Hover-board. Dat is een plank met wielen die rijdt als je er op een bepaalde manier je gewicht op verdeelt. Ik heb in mijn leven twee pogingen gedaan erop te staan en het is een wonder dat ik ze kan navertellen.

Bij de ene poging klapte ik bijna met mijn voortanden op het aanrecht. De tweede keer ontkwam ik ternauwernood aan een hoge dwarsleasie. Noem het maar risicoloos spelen. Met die killermachines gaan onze kinderen dus gewoon de straat op!

En heb je de fietsen gezien waarop ze tegenwoordig allemaal rijden? Voorop een krat waar je een kleine olifant in kan vervoeren. En dan dus met die instabiliteit aan de voorkant nonstop met één hand sms'en. Ik geef het je te doen!

Traumatherapie

En dan hun leven op internet. Misschien niet direct te vergelijken met een scherp geslepen zakmes, maar wel een heel stuk gevaarlijker. De geest van een kind kan aardig verknipt raken als ze de verkeerde websites bezoeken. Een vinger aan moeten laten hechten of een paar sessies traumatherapie bij een psychiater moeten inboeken; ík weet niet wat erger is!

En dan hebben we het dus nog niet eens over alle perverse sicko's die zich op chatboxen voordoen als dertienjarigen. Of de gevaren van sexting. Waar wij elkaar vroeger uit woede een klap gaven, verstuur je nu gewoon even een naaktfoto via Snapchat. In één klik weg gelukkige jeugd.

Russisch Roulette

Hebben we ooit gedacht aan het verkeer waar onze kinderen aan deelnemen? Noem dat maar risicoloos. Waar er vroeger nog gezinnen zonder auto waren (inmiddels een unicum), heeft het hedendaagse gezin er minstens twee. Als onze generatie dan aan het einde van de dag opgefokt van alle werkstress weer de straat in komt scheuren, is het toch ook steeds weer een soort Russisch Roulette of je dat als kind overleeft.

Nou, en reken dan nog even de toegenomen agressie en verhuftering mee (een potje voetballen met vriendjes kan zomaar ontaarden in een vechtpartij) en ik denk dat het wel meevalt met de risico's nemen.

Waaghalzen

En ploppen de klimbossen ook niet als paddenstoelen uit de grond trouwens? Even gezellig een kinderpartijtje vieren aan een touw aan een boom op tien meter boven de grond? Of dan de eeuwige oortjes met keiharde muziek in? Niet alleen extra link omdat je je omgeving niet meer hoort, maar ook nog superbeschadigend voor de gehoorhang.

En nu we het toch over muziek hebben: als ze een beetje liefhebber zijn, gaan ze over een paar jaar naar festivals. Daar zoeken ze de gevaren wel weer op met een lijn coke of een ongeteste XTC-pil. Ze leven op het randje mensen, die kinderen van ons! Het zijn waaghalzen pur sang.

Extra verwarring

Ik denk dat we ons er niet te druk om moeten maken. De risico's verschuiven gewoon. En zoals het risico op nare vleeswonden inherent was aan ons Zwitserszakmessentijdperk, zo krijgen onze kinderen gewoon andere klappen.

Moeten we daar echt campagne voor voeren? Zullen er nu echt ouders zijn die de klauwhamer en dat zakmes vanavond opzoeken en er dit weekend eens een bloederige toestand van gaan maken? Ik denk het niet.

Maar wel heel lief dat Stichting VeiligheidNL vindt dat het allemaal wel wat minder veilig mag. Het ouderschap en opvoeden zit al zo vol onzekerheden, daar kun je best een beetje verwarring extra bij gebruiken.