Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Wat Zij Vindt

Geen alcohol mee als je een kind bij je hebt?
Doorgeslagen regelgeving

journaliste

Hester Zitvast

D

De supermarktmedewerker weigerde aanvankelijk schrijfster Maria Genova bier mee te geven, omdat zij haar kind bij zich had. Na wat protest kreeg zij het toch mee, maar de toon was gezet. "Het is absurd dat een supermarktmedewerker zich bemoeit met wat er mogelijk na verkoop met de drank gebeurt. Dat is zijn of haar zaak en verantwoordelijkheid helemaal niet", stelt Hester Zitvast.

"Heeft u uw legitimatie bij u?" De man in de rij naast ons had de loopband voor de kassa volgegooid met wat blikken pauperpils (goedkoop bier) en werd nu in zijn weg richting nog meer dronkenschap geblokkeerd door onze immer chagrijnige caissière. Onder vaste klanten heeft ze zelfs een bijnaam, die ik hier uit angst voor herkenning en represailles niet zal noemen.

Natuurlijk had de man geen legitimatie bij zich. De man was overduidelijk alcoholist, zeer waarschijnlijk dak- en thuisloos en al behoorlijk beschonken. Daarbij was hij de 18 ruimschoots gepasseerd. We hadden het hier over een man van ver in de 40. Het leven had hem getekend – en dan druk ik me nog mild uit. De groeven stonden onomkeerbaar in zijn gelaat.

Het zijn regels!

"Vrouw, ik ben 44, dat zie je toch wel", lalde hij met ingehouden woede. De chagrijnige caissière hield voet bij stuk. De man kon wel zoveel beweren, zolang zij geen bewijs had dat hij niet minderjarig was, kreeg hij dat bier niet mee. Er volgde een stemverheffing. De man werd boos. Of ze blind was. Hij kon het wel als compliment opvatten, maar zij dwarsboomde hem gewoon, riep hij. Het publiek begon zich ermee te bemoeien. "Het zijn de regels mijnheer", riep een vrouw met een gezicht waar de vroomheid vanaf droop. Ik besloot ook mee te gillen. "Kom op, regels? Ik ben vijf jaar jonger dan deze man en mij is werkelijk nog nooit om een legitimatie gevraagd. Dit is gewoon pesten!"

Zielig

Natuurlijk schoot ook door mijn hoofd dat ik er dus mogelijk nog ouder uitzag dan deze dronkaard. Ik drukte de gedachte snel weg. Dat zou toch niet? De vrome mevrouw reageerde fel: "De caissière kan er toch niets aan doen dat hij zijn legitimatie niet bij zich heeft? Dat is nog strafbaar ook! Hij kan er een boete voor krijgen."

Ah, heerlijk, doorgeslagen regelgeving. Steeds meer mensen begonnen hardop hun mening te geven en de dronken man keek wanhopig naar de blikken bier die nog steeds niet in zijn officiële bezit waren. Ik vond het zo zielig. Deze man had al niet zo veel mee in het leven, gun hem gewoon die borrel, dacht ik. Wie is die chagrijn om hier een beetje de moraalridder te gaan uithangen? Reken gewoon af!

Eieren voor mijn geld

Ik sprong uit de rij en trok mijn pinpas. "Laat mij maar betalen." Ik zwaaide met mijn rijbewijs om mijn oudheid te bewijzen, maar het mocht niet baten. "Ja, dát ga ik dus niet doen, want dan weet ik dat u dat bier buiten aan deze mijnheer gaat geven." Ik was perplex en kon er ook weinig tegenin brengen. Want dat zou ik inderdaad doen. Ging deze vrouw zich daar werkelijk druk om zitten maken? Ik koos eieren voor mijn geld, haalde verontschuldigend mijn schouders op naar de man, rekende mijn eigen boodschappen af en vertrok – de rel waar inmiddels de bedrijfsleider bij was gekomen, achter me latend.

Bizarre voorvallen

Vandaag las ik een column van Maria Genova in Metro. Zij had eerder deze week bijna geen bier mee gekregen omdat ze haar kind bij zich had (na wat opstand kreeg ze het toch mee). Ze deelde dat verhaal op Facebook en stuitte op de meest bizarre voorvallen. Ouders met een baby in een kinderwagen, die hun alcohol niet meekregen bijvoorbeeld. Je weet natuurlijk nooit wat zo'n hedendaagse zuigeling allemaal naar binnen werkt. Ze zuipen zich steeds jonger een coma, niet? Het was maar net welke door regels geobsedeerde kassamedewerker je trof. Het kon meezitten en enorm tegenzitten.

 

Weigeren

Ik besloot het eens uit te zoeken, door de klantenservice van een supermarkt te bellen. Want wat zijn nou de regels? Een caissière mag dus blijkbaar weigeren. "Als u een baby bij u heeft, is het geen probleem", stelde de medewerker (wat dus in de praktijk niet helemaal lijkt te kloppen, getuige de reacties op Maria's Facebookpost).

"Maar wanneer u met uw 16-jarige zoon aan de kassa zou staan, en de caissière heeft het vermoeden dat u de drank aan hem gaat geven, mag er geweigerd worden." Ik vroeg waarop zo'n vermoeden dan kon zijn gebaseerd. Dat durfde ze niet te zeggen. "Een gevoel ofzo."

Onderbuikgevoel

Dus het onderbuikgevoel van de persoon achter de kassa, bepaalt dus of jij je alcoholhoudende drank mee krijgt. Dat klopt toch niet? Daar moet toch een duidelijker beleid over komen? Wat mij betreft wordt er niet verkocht aan kinderen onder de 18; helder. Maar daar boven is het gewoon - hoe dan ook, eventueel op vertoon van legitimatie – geen enkel probleem om het mee te geven.

Want wat er daarna met de drank gebeurt, gaat de medewerker van de supermarkt niet aan. Voor hetzelfde geld zuipt de moeder die het koopt zich een delirium. Of vult ze er een bad mee, om er lekker een paar uur in te weken. Misschien geniet ze er wel met mate van. En misschien geeft ze haar 16-jarige zoon inderdaad een biertje.

En dat, lieve bezorgde meelevende medewerker, is haar verantwoordelijkheid. Het is niet de beste keuze, maar bovenal niet jouw zaak. Kan dat voor de helderheid in de regels vanuit de overheid en in de kassaprotocollen worden opgenomen? Fijn.