Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Foto: Hollandse Hoogte | AP
Opinie

Internationale Selfiedag
'Arm uitstrekken, duckface trekken en klikken maar'

journaliste

Hester Zitvast

S

Selfie. In 2013 uitgeroepen tot het woord van het jaar, een decennium eerder had nog niemand ervan gehoord - tenzij je dat ingewikkelde gedoe met een camera op statief en zelfontspanner meerekent. En het einde van de populariteit is nog niet in zicht; je kunt stellen dat de selfiester nog altijd rijzende is. We strekken massaal te pas en te onpas onze arm uit om vast te leggen wat we nou weer allemaal voor geweldigs aan het doen zijn. Klik-inchecken-taggen-posten en dan is het een kwestie van afwachten hoe de wereld zich vergaapt aan jouw toffe leven. Vandaag is het ook nog eens volledig gelegitimeerd want het is Internationale Selfiedag. Ik.vind.selfies.ZO.stom!

De selfiestick

Ik heb er een liggen, een selfiestick. Ik kreeg 'm vorig jaar gratis kreeg bij de inlegkruisjes – no kidding. Voorheen was ik toegewezen op mijn arm en dat bracht altijd telefoontechnisch levensgevaarlijke situaties met zich mee. Je arm uitstrekken, een foto maken en tegelijkertijd een koddige snuit trekken is aan mij niet besteed. Of ik kijk afschuwelijk gemaakt-dan-wel-ongemakkelijk óf de telefoon klettert uit mijn handen. Nu ik de stick heb, is het allemaal iets professioneler, ware het niet dat oplettende omstanders meteen de link met de inlegkruisjes leggen.

Extreem bedreven

Nee, dan mijn dochter. Die is er extreem bedreven in, zoals alle pubers. Zij weet altijd in restaurants zo'n hoek uit te zoeken waardoor ze met haar 1.40 meter en bijbehorende korte armen tóch een leuke plaat weet vast te leggen, mét iedereen erop. Zelfs toen we voor de Niagara Falls stonden, twee maanden geleden, wist zij zonder enige vorm van gespannenheid de beste klik te maken. Ik had er in de tussentijd al vier zenuwinzinkingen opzitten, uit angst dat de telefoon zo de kolkende watermassa in zou vallen.

Guilty pleasure

Selfies van anderen zijn een beetje mijn guilty pleasure. Ik vind het ergens superstom, maar tegelijkertijd moet ik gewoon kijken als er actief geselfied wordt. Helemaal als het iemand is die altijd hetzelfde doet. Iemand die altijd haar glas wijn in beeld trekt, als de selfiestand op de camera aan staat. (Geef toe, jij hebt ook zo'n vriendin/zus/kennis!) Of iemand die als een semi-verleidelijk-reflex de mond tot een duckface tuit. Té grappig! En jezelf dan dus bloedserieus nemen, hè? Nou leg ik mijn kinderen niet veel restricties op, maar ik heb mijn dochter wel duidelijk gemaakt dat als ik ooit ergens op social media een duckfacepic tegenkom, ik het telefoonabonnement per direct stopzet.

Hilarische show

Het is fantastisch om te kijken naar mensen die een selfie maken. Moet je ook gewoon eens doen. Stoppen, kijken – observeren. Er kan geen peperdure voorstelling in het theater tegenop. Selfie-makende-lui hebben namelijk nog maar weinig door van hun omgeving. Het enige dat ze zien is hun haar, hun lach, de stand van hun ogen en oké, dan misschien ook nog iets van de achtergrond. In de volle overgave waarmee zo'n selfie wordt gemaakt ontstaat steevast een hilarische show. Aan menig ongeluk of klungelige struikelpartij ligt een selfie ten grondslag. Je boft helemaal als je een groep gillende selfie-vriendinnen treft, dan heb je echt wat te kijken. In een poging er zo voordelig mogelijk op te komen, verdringen ze elkaar door bossen haar in de rondte te slingeren en de lens de beste kant van hun gezicht toe te draaien. Het lijkt wel oorlog voor de lens.

Peace-teken

Dan heb je ook nog altijd de mensen die niet zo van de selfies zijn. Opa's en oma's. Die brengen hun hoofd net iets te dicht richting telefoon. Of die blijven gewoon praten of kauwen als jij druk aan het fotograferen bent. Of ze doen zelf en poging en zetten dan alleen hun voorhoofd op de kiek. Niet chique te krijgen dus. Of je schuchtere neef die er nog net niet van gaat huilen als je even een leuke selfie voorstelt. Mijn persoonlijke favoriet? De Aziatische toerist. Voor hen is een selfie pas echt een geslaagde selfie als het peace-teken erbij staat. Dus lachen, vingers in V-vorm in beeld en de toeristische trekpleister waar je bent? Ach, die zoek je wel een keer op in de Lonely Planet.

Lekker lachen

Ik vind selfies dus in theorie superstom, maar ik zou inmiddels ook weer niet zonder kunnen. Ze geven namelijk wel een hoop kleur aan het leven. Je kunt er behoorlijk om lachen. Dus mensen, ik verwacht vandaag, op Internationale Selfiedag, op social media een portie vermaak van de hoogste plank. Lekker klikken en posten. En vergeten jullie voor mij de duckface en het peaceteken niet? Happy #selfiedag!

Vrouw jubileumconcert

Kom je ook naar het waanzinnige VROUW Jubileumconcert op 30 oktober a.s.? Bestel snel je tickets en zing samen met vriendinnen lekker mee met Jan Smit, Ruth Jacott, Tino Martin, Mike Peterson en Edsilia Rombley.