Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Opinie

Dus als het niet precies gaat zoals wij willen,
stappen we maar naar de rechter?

journaliste

Hester Zitvast

W

We krijgen met z'n allen een steeds grotere bek. Zint het ons niet wat ons is overkomen, dan slingeren we een ellenlang betoog op Facebook of uiten wij ons ongenoegen in 140 tekens op Twitter. #bedrijfsnaam erbij en door het slijk met die ballentent. En ook in het onderwijs menen we steeds meer ons zogenaamde 'recht' te moeten kunnen halen. We schreeuwen om het hardst tegen de leerkrachten die met moeite roeien met de riemen die ze hebben en als het echt niet gaat zoals we willen, dan stappen we naar de rechter. Wat een foute zaak.

Trauma?

We hebben er in Nederland inmiddels allemaal een mening over; het gezin dat bij de rechter z'n gelijk heeft gehaald omdat de kinderen vanwege het Offerfeest niet op de schoolfoto stonden. Er was een eis van 10.000 euro neergelegd om de schade te compenseren.

Het hele gebeuren sloeg de plank al behoorlijk mis (want we hebben het hier over een schoolfoto, niet over iets fundamenteels als het recht op onderwijs), maar zo'n fikse eis om het jaarlijkse kiekje is helemaal om te huilen. Alsof de kinderen er ook maar enigszins een trauma aan hebben overgehouden. Pa en ma misschien – en dan vooral zo'n trauma dat alleen goed gemaakt kan worden met een flink pak geld. Krokodillentranen die je alleen kunt stoppen met wat briefgeld. Het rammelde aan alle kanten.

Vervelende ouders

Het was het Offerfeest, maar het had wat mij betreft ieder ander festijn of reden tot absentie kunnen zijn. Want alsjeblieft, laten we nu niet – en ook niet in de reacties, lieve lezers! – de racistische kaart trekken. Geloof heeft hier, als je het mij vraagt, onder de streep geen klap mee te maken, hoewel de reden voor de afwezigheid toevallig een religieus feest was.

Het zijn gewoon weer van die vervelende ouders geweest die geen 'nee' accepteerden. Die het alleen op hún manier wilden hebben, volgens hún regels. En dat kan nou eenmaal niet in die bomvolle klassen, met die overbelaste leerkrachten, die we momenteel hebben.

Niet de enige klant!

Ik heb ze zat gehoord op het schoolplein; moeders die hoog van de toren bliezen omdat hun kind niet de aandacht kreeg die het verdiende. Dat het niet lekker liep op school lag nóóit aan het kind, altijd aan de school of aan de docenten. En we weten inmiddels ook dat talloze ouders de docenten nog net niet naar de keel vliegen als er een, in hun ogen, te laag advies wordt gegeven aan het einde van de rit. Klant is koning, zo lijken ze te denken. Maar hé, je bent niet de enige klant hè?

Kapot geschaamd

De Algemene Onderwijsbond en de Algemene Vereniging voor Schoolleiders vrezen dat de zaak over de schoolfoto zal leiden tot meer zaken waarbij ouders hun gelijk proberen te halen bij de rechter. "En dat is meestal niet in het belang van het kind," stellen ze.

Nou lijkt dat mij inderdaad vrij logisch, dat het niet in het belang van het kind is, maar deze ouders hebben dat dus totaal niet in de gaten. Je kunt je kind misschien nog beter in niets dan een zalmroze maillot en groen getoupeerd haar naar school sturen, dan zo op je achterste benen gaan staan om iets onbenulligs als een foto. Ik zou me als kind kapot hebben geschaamd als mijn ouders zoiets hadden gedaan.

Precedent

Het is goed dat we heel veel mondiger zijn dan onze grootouders en zelfs ouders. Maar alles heeft z'n grenzen. Het is heel, heel jammer dat de rechter in deze zaak die grens niet keihard heeft gesteld, maar een precedent heeft geschapen voor een reeks volgende absurde aanklachten.

Voor je kind opkomen is geweldig, maar weet tot waar je kunt gaan. Deze ouders zijn in mijn ogen honderd grenzen over geknald. De school heeft een alternatief aangeboden, daar hadden ze hun handen bij dicht mogen knijpen. Ik had dát namelijk al niet eens durven vragen.

Hoe durf je te eisen dat het alleen voor jou verzet wordt? Een openbare school kan onmogelijk tot in detail met alle culturen rekening houden. Een multiculturele samenleving betekent in mijn ogen niet dat je je schikt naar iedereen, het betekent vooral dat je zo nu en dan begrijpt dat het even niet honderd procent volgens jouw wetten gaat. En dan ook nog 10.000 euro eisen is helemaal van de zotte. Zelfs de toegewezen 500 euro begrijp ik niet. Had als rechter de school gedwongen nog een keer een fotograaf te laten komen. Klik, klaar, volgende zaak.

Water bij de wijn

Laten we dan toch iets goeds, tóch enige lering trekken uit deze zaak. Laten we erdoor begrijpen dat je als ouder gewoonweg niet alles maar kunt opeisen voor je kind. Soms gaat het even niet zoals je in gedachten had en trek je aan het kortste eind. Daar staat vast tegenover dat je een andere keer wél de wind mee hebt. Probeer een beetje mee te denken met school. Zie in dat er ook nog minimaal 29 andere kinderen in de klas zitten. Blaas niet zo hard van de hoogste toren, maar doe water bij de wijn. Daar zul je het in het echte leven ook een heel stuk verder mee schoppen.