Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Zomer

Nancy (55) emigreert het liefst morgen
naar haar knappe Arabier (35)

Marijke Lemmers

H

Het lijkt een sprookje uit Duizend-en-een-nacht: een blauwogige Amsterdamse kijkt in de donkerbruine kijkers van een Arabische man en wordt verliefd. Het overkomt Nancy (55) in 2018 en ze denkt zelfs al aan emigreren. Dat haar omgeving kritisch reageert, begrijpt ze best.

“Ik zie het aan de gezichten van collega’s, familie en vrienden als ik hen over ‘mijn’ Hesham vertel: de scepsis, de vooroordelen. En geef ze eens ongelijk. Als een ander mij dit verhaal had verteld, zou ik waarschijnlijk ook denken: die man is uit op je geld, op een bestaan in Nederland.

Het lot

Ik kan het zelf ook nauwelijks geloven dat mij dit overkomt. Ik ben 55, geen naïeve tiener meer. Ik werk met veel plezier in de automatisering, dus ben gezegend met een scherp analytisch vermogen. Maar ik heb ook een andere, avontuurlijke en impulsieve kant. 

En ik ben spiritueel. Ik geloof echt dat er meer is tussen hemel en aarde. Dat het lot ons heeft samengebracht vorige zomer, daar bij dat panorama over Wadi Mujib in Jordanië.

Ontwapende lach

Ik maakte een groepsrondreis en we stopten met een bus op dat prachtige uitzichtpunt bij Dhiban. Ik had een hoofddoek omgeknoopt die ik tijdens een eerdere stop had gekocht.

Een mooie Arabische man met donkerbruine ogen, lang donker haar en een ontwapenende lach sprak me in het Engels aan en zei dat je die zo niet hoorde te dragen. Hij leerde me om de doek in ‘bedouin style’ te knopen.

Als magneten

Ik merkte dat hij werd getriggerd door mijn blauwe ogen. Hij bleef me maar aankijken. Onze blikken leken wel magneten. We maakten een praatje in het Engels en ineens had ik een briefje met zijn telefoonnummer in m’n hand waarin hij naar het mijne vroeg.

Ik dacht: ach, ik doe ’ns gek. Nog voordat ik weer in de bus zat, kwam het eerste berichtje al binnen. ‘It was so nice meeting you. I hope to see you again.’ Misschien zei hij dat tegen iedere toeriste, maar ik ging die avond slapen met een grote glimlach op m’n gezicht.

Romanticus

Mijn Arabische bewonderaar ontpopte zich als een ware romanticus en een aanhouder. De volgende dagen stuurde hij me ’s morgens een plaatje van een roos. En ’s avonds voor het slapengaan belde hij me op.

Ik vind het altijd leuk om tijdens mijn reizen contact te maken met de lokale bevolking en zo zag ik dit ook. Het waren geen diepgaande gesprekken; we namen de dag een beetje door. Ik dacht wel: wat moet ik met jou? Dat we elkaar leuk vonden, werd steeds duidelijker.

Steeds persoonlijker

Eenmaal thuis verwachtte ik dat ons contact zou verstommen. Niets was minder waar. Meteen na mijn thuiskomst vroeg hij: ‘Ben je veilig aangekomen?’ Wekenlang waren we elke dag aan het chatten en bellen. Onze gesprekken werden steeds persoonlijker en gingen steeds dieper. We bleken raakvlakken te hebben: allebei single, onafhankelijk, avontuurlijk, een passie voor de natuur.

En hij wil geen kinderen; die heb ik ook nooit gewild. Hesham is 35 en woont nog bij zijn moeder. Dat schrikt mij niet af, want hij zorgt voor haar en denkt niet lichtzinnig over relaties. Hij is – net als ik – de ware nog niet tegengekomen.

Vooroordelen

Ik ben niet wanhopig op zoek; als ik de rest van m’n leven single blijf, ook prima. En ik ben ook absoluut geen sekstoerist, om dat vooroordeel ook maar bij de naam te noemen. Ik ga ’t niet eens uitleggen als mensen dat denken. Maar het kwam er natuurlijk wel van.

Hij wilde me weer zien en ik wilde uitzoeken: vinden we elkaar echt zo leuk? Dus mijn eerstvolgende vrije lange weekend vloog ik naar hem toe. Ik kon nauwelijks geloven dat hij op het vliegveld op me zou staan wachten. En hij geloofde niet dat ik echt zou komen.

Affectie

Toch stonden we oog in oog op het vliegveld, zoals we eerder op het uitkijkplatform hadden gestaan. Maar het voelde dit keer zo anders. Een man en vrouw mogen in Jordanië niet openlijk affectie tonen, dus we durfden elkaar nauwelijks aan te raken. 

In de taxi zaten we dicht tegen elkaar aan en hielden we elkaars hand vast, maar eenmaal in het hotel was er geen houden meer aan. We hadden maar één weekend samen en hebben dat ten volle benut om elkaar op allerlei manieren te leren kennen.

Twijfels

Het zit goed tussen ons, dat is toen duidelijk geworden. In september ben ik weer tien dagen naar hem toe gegaan. Ik had een appartement gehuurd en hij ging elke dag bij mij vandaan naar zijn werk. Steeds dacht ik: zou ik hier kunnen leven?

Er is nauwelijks werk, het water is er schaars, de winters zijn koud... Maar dan nam Hesham me bijvoorbeeld mee naar een berghelling en brachten we de meest romantische nacht ooit door op een plateau onder een ongelooflijke sterrenhemel en vergat ik alle praktische bezwaren.

Serieuzer

Nadat hij in het najaar twee weken de bergen in ging met toeristen en we geen contact konden hebben, stuurde hij een heel serieus bericht: ‘Ik wil met je praten over de toekomst.’ Hij had me zo vreselijk gemist.

Hij wilde dat ik met zijn moeder zou kennismaken. Dat is in januari gebeurd. Zijn moeder is een hartelijke vrouw die vijf woorden Engels spreekt: ‘Beautiful eyes, I love you.’ Ze vindt maar één ding belangrijk: dat haar zoon gelukkig is.

Niet afhankelijk

Het liefst zou ik morgen naar Jordanië emigreren, maar eerst wil ik Arabisch leren en daar een baan vinden. Ik kan Engelse les geven, bij een internationaal bedrijf werken, in de toeristensector. Ik heb altijd mijn eigen boontjes gedopt en wil niet afhankelijk zijn van Hesham.

Ik had nooit gedacht dat je in zo’n korte tijd zo’n sterke band kunt opbouwen, dat je je leven hier wilt opgeven voor iemand. Mijn ouders leven niet meer, maar mijn zus vindt het niet leuk als ik daarheen zou gaan, ze vindt het allemaal veel te snel gaan. Maar het leven is te kort en ik wil niet later denken: had ik maar...

In augustus ga ik weer naar hem toe. Ik kijk er ontzettend naar uit om Hesham weer te zien. Stiekem denk ik dat hij mij dan ten huwelijk gaat vragen. Daar, op de plek waar we elkaar voor het eerst in de ogen hebben gekeken.”

Dit verhaal lees je in ZOMER, het magazine dat zaterdag bij De Telegraaf zit.

Gerelateerde onderwerpen