Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Foto: Corné van der Stelt
Zomer

Nienke Plas: Het kwartje
viel pas rond mijn dertigste

N

Nienke Plas (33) zit vol contrasten. Nog geen drie jaar geleden werd zij, schijnbaar 'uit het niets', een ster op YouTube. Inmiddels trekt ze uitverkochte theaterzalen, presenteert ze op tv en acteert en zingt. Verdeeld over haar sociale-mediakanalen volgen honderdduizenden mensen haar op de voet. En toch: "Ik kan heel erg in mijn eigen wereld zitten."

’Holy macaroni, ik ben verloofd!’ Nienke Plas deelde eind mei heuglijk nieuws met haar volgers. Ein-de-lijk is zij door haar vriend Resley Stjeward, tevens haar manager en vader van haar zoontje Frenky-Dean (4), ten huwelijk gevraagd. Een maand eerder pakte ze op haar verjaardag verwachtingsvol zijn cadeau uit. Het was afkomstig van juwelier Tiffany & Co, maar bleek een parfum. "Hij bedoelde het lief, maar ik dacht: 'Ik spuit het in je ogen'", vertelde ze. Een typische Plas-reactie: recht voor zijn raap, een beetje grof en vol zelfspot. Het aanzoek met een knoeperd van een ring kwam een maand later alsnog. 'Feestje, feestje', juichte Frenky-Dean die ook in deze vlog een glansrol heeft. 

Resley kwam er niet meer onderuit, toch?

"Ha! Ik vond het vooral leuk om elke keer als ik iets wits droeg of we langs een bruidswinkel reden, hints te geven. We zijn al twaalf jaar samen. Vroeger hebben we het er al over gehad, maar toen hoefde ik niet per se. Mijn ouders zijn niet meer samen. Beiden zijn meerdere keren gescheiden, dus ik dacht dat gelukkig getrouwd zijn niet in mijn genen zou zitten. Maar dat zegt natuurlijk niks. En nu we zo’n leuk leven leiden, samen zo’n leuk kindje en mooi bedrijf hebben, voelt het als een bekroning."

Nienkes carrière begon op 3 mei 2016 toen haar vriend een feestje bezocht waar onverwachts haar grote heldin Lady Gaga optrad terwijl zij helaas thuis op de bank zat met hun kindje. Ze plaatste op Facebook een video waarin zij haar frustratie uitte, wat de volgende ochtend gigantisch veel positieve reacties bleek te hebben opgeleverd. Stjeward raadde haar aan wekelijks vlogs te posten en maakte van haar Facebookprofiel een artiestenpagina. Ze zeiden beiden hun baan op. Inmiddels heeft Nienke Plas zo’n 275.000 abonnees op haar YouTube-kanaal en 500.000 volgers via Instagram. Een groot deel van haar theatertour Van de hak op de tak die tot mei 2020 is verlengd, is al uitverkocht. 

Hoe belangrijk is hij voor je carrière geweest?

"Het idee om cabaretworkshops te volgen, kwam uit mezelf. Maar zonder zijn vriendelijke push was ik lang niet zo groot geweest. Creatievelingen denken vaak niet over de volgende stap na. Res gaat altijd na: 'Wat kunnen we ermee op de lange termijn?' En hij kent heel goed mijn tekortkomingen. Zo ben ik een chaoot eerste klas. Hij wil dat ik het plannen aan hem overlaat, want dat gaat soms fout. Dan is het even niet heel gezellig. Ik kijk ook nooit in de agenda. Echt nóóit. Hij vertelt me de hele dag door waar ik moet zijn. Dat is wel heel erg, ja. Dat moet anders, want ik ben geen klein kind. Het is ons bedrijf, maar het is míjn naam. Daar mag ik heus wel de verantwoordelijkheid voor nemen. En niet..." Met een hoog meisjesstemmetje: "...maar jíj bent toch het management?"

Voorheen zat je in de sales. Toen wilde ik nog een baan waarbij ik om half zes 'Doei hè' kon zeggen, legde je ooit uit. Verlang je in deze hectiek daar soms nog naar?

"Dat sloeg eigenlijk nergens op, want een salesjob gaat ’s avonds ook door. Ik was gewoon niet zo heel goed in sales. Je moet heel goed kunnen luisteren, maar ik kletste te veel. Het leuke van mijn werk nu is dat ik heel veel in eigen hand heb. Ik ervaar veel vrijheid. Daardoor voelt het niet als continu werken, terwijl we eigenlijk wel continu bezig zijn. Natuurlijk snak ik soms naar rust. Dan vraag ik Res een avond of dagje te blokken. Wij raken nooit uitgekletst. Maar na een lange dag vraag ik in de auto soms: 'Zullen we even stil zijn? En de muziek uit?' Niet dat ik hem niet wil horen, maar dat kan heel lekker zijn. Omdat het allemaal zo hard gaat."

Tekst gaat door onder de foto

Fotograaf: Corné van der Stelt

Je theatervoorstelling is in steeds grotere schouwburgzalen te zien. Hoe staat het met je podiumvrees? 

„Die stage fear in het theater wordt minder. Nu ik met muziek bezig ben, vind ik dat weer doodeng. In de studio stuur ik iedereen weg. Dan zitten we in een klein hokje met z’n zevenen. En denk ik: 'Wat moet ik met de energie van al die mensen?' Gezonde spanning blijft. Bij comedy is het: 'Gaan ze wel lachen?' Bij een presentatie: 'Vertel ik het wel goed?' Bij zingen: 'Houd ik mijn adem wel op orde?' En wat als ik straks moet optreden voor dronken tieners... Boeit het dan überhaupt nog of ik goed zing? Maar ik ben ervan overtuigd dat je zonder angsten het geluk niet kunt zien."

Wat denk je als terugkijkt op jezelf als 10-jarig meisje?

"Dan ben ik heel trots op wat ik heb bereikt. Ik zat op kindertheater en wilde graag een musicalster worden. En nu heb ik gewoon mijn eigen podium! Hoe relaxed is dat? Mijn kleedkamer hoef ik niet te delen met anderen en hun zwetende oksels. Donder op! Dat is een grapje natuurlijk, maar ik ben heel blij dat ik het heb waargemaakt voor mezelf."

Ging het je vroeger ook om roem?

"Oh nee, ik kan wel over mijn nek gaan als mensen dat zeggen. Als iemand schrijft: 'Nienke, ik wil ook beroemd worden, hoe doe ik dat?' Dan wil ik echt antwoorden: 'Wat is je adres, dan kom ik je nú een stomp voor je harses geven. En dan ga ik daarna meteen weer weg en geef je geen enkele tip, niks'. Het kindertheater was zo leuk omdat we een kwartier kregen om een verhaaltje te bedenken, tien minuten om te oefenen en dan het toneelstukje mochten opvoeren. We máákten iets, daar ging het me om."

Dus jij stond niet met een haarborstel voor de spiegel?

"Zeker wel en ik hoop dat ieder kind dat heeft gedaan. Dat is heel gezond. Voor de spiegel zong ik Why tell me why van Anita Meyer. Maar wat niet klopt, is de gedachte: 'Ik wil een ster worden, want dan word je overal heen gevlogen en heb je veel geld op de bank'. Als je denkt dat het niet hard werken is, kom je van een koude kermis thuis. 

Roem zelf is niet leuk: het is tof dat je iets kunt doen waarvan je geniet en waarin je heel goed wordt. Dat je daarmee bekendheid vergaart, is een bijkomstigheid. Ik noem mezelf liever CN’er dan BN’er: Creatieve Nederlander. Pas op mijn dertigste vroeg iemand voor het eerst mijn handtekening. Ik dacht: 'Wat bedoel je? Zoals die in mijn paspoort staat?' Tot ik me realiseerde: 'Oh nee, dat moet natuurlijk zo’n fancy handtekening zijn, met een goede lus en veel hartjes'. Wist ik veel. Had ik echt nog nooit over nagedacht."

Tekst gaat door onder foto

Fotograaf: Corné van der Stelt

Door het contact met je fans in theaterfoyers ontdekte je hoeveel mensen onzeker zijn.

"Via Instagram krijg ik veel persoonlijke verhalen binnen, maar uit zo’n profielfoto kan ik nooit halen of ze 13 of 30 zijn. Na mijn voorstelling krijg ik knuffels en vertellen ook veel mensen van mijn leeftijd over de zware periode waarin ze zitten. Ik vond het heftig om te ontdekken dat er zoveel ongelukkige mensen zijn. Dat had ik niet verwacht." Ze onderbreekt zichzelf: "Terwijl als je een beetje realistisch nadenkt... Maar ik kan heel erg in mijn eigen wereld zitten. Dat iedereen zegt: 'Heb je het niet gehoord van Parijs?' Ja, ik mis weleens een aanslag."

Je omschrijft jezelf als social comedian, maar soms ben je bijna een sociaal werker. 

"Ik ben geen arts of psycholoog, maar kan mensen soms helpen omdat ik een hele luchtige, semi-humoristische kijk op dingen heb. Daarom ben ik ook begonnen met de serie Nienke weet niet alles maar wel veel. Ik kreeg zoveel vragen: Nienke, ik struggle hiermee; Nienke, ik loop daartegenaan... Ik bedacht: 'Als we nu een aantal vragen anoniem behandelen, kan ik een beetje meedenken, we kunnen er wat om lachen en dan lucht dat misschien wel op'. Ik voel me niet een Gandhi die de hele wereld zit te verbeteren, maar het is wel lekker.

Heel vaak schrijven ze: 'Ik stuur normaal nooit een bericht naar iemand die bekend is. Maar ik heb het gevoel dat ik jou heel goed ken'. Ze zien me natuurlijk twee keer in de week in mijn Shitty Diary. Ze komen in mijn huiskamer, mijn badkamer, mijn slaapkamer... Voor hen voelt het alsof ze een van mijn vrienden zijn. En die geef je ook aandacht. Ja, zo bekeken heb ik heel veel vrienden." Met een lach: "Het wordt een drukke bruiloft."

Ben je geboren met die luchtigheid?

"Het zit wel in mijn dna, denk ik. Mijn moeder is heel positief ingesteld en mijn vader is een droogkloot, iemand van de grove grapjes. Daar ga ik heel goed op. Mijn moeder heeft 'tel je zegeningen, niet je zorgen' erin geprent. Dat doe ik nu ook met mijn zoon als hij loopt te mokken. 'Kijk naar wat je wél hebt: je heb wél mooie krullen, je hebt wél snelle benen waarmee je goed kunt rennen, je bent wél een vrolijk kind, je hebt wél een eigen kamer, voetballes en wél twee ouders die van je houden. En nu gaan we zeggen wat er stom is: inderdaad, je mocht geen lolly. Nou nou, dan valt het allemaal wel mee, hè? 

Ik denk dat hij het nu niet begrijpt, maar als je het vaak genoeg hoort, valt het kwartje. Dat viel bij mij pas rond mijn dertigste. Ik las Het geheim van The secret. De eerste keer dacht ik: 'Dat weet ik allemaal al door die zweverige moeder van me. De tweede keer begreep ik pas: 'Oh, ik moet het ook écht doen, dat positief denken'. Het is wel werken."

Tekst gaat door onder foto

Fotograaf: Corné van der Stelt

Wat zijn je toekomstplannen? Hoe gaat de wereld van YouTube zich ontwikkelen?

"Dat weet natuurlijk niemand. Ik zou nog meer voorstellingen willen doen, misschien in een andere vorm. Ook wil ik vaker in films spelen. Alleen is dat in Nederland niet iets waarmee je je bankrekening super kunt spekken, dus dan maar in Amerika. Daar wordt alles toch groter aangepakt. Misschien dat ik het daar een tijdje wil proberen. En dan roep: 'Yo, mama is even een paar maanden weg'. Nee, dat heeft geen haast. George Clooney brak ook pas op latere leeftijd door (op zijn 33ste, red.)."

Heeft het succes je ook wat gekost? Vriendschappen bijvoorbeeld?

"Nee, geen vriendschappen; de echte vrienden vinden mij niets veranderd. Wat het me wel heeft gekost, is vrije tijd: momenten voor familie, vrienden... Maar als de theatertour is afgerond en we straks zijn getrouwd, komen we vast in kalmer vaarwater. In ieder geval voor even. Maar mijn verloofde zegt: 'Vergeet het. Het wordt nóóit meer rustiger'." Ze lacht. "Dus dat is iets waar we anders over denken."

Tekst: Bernice Breure

Dit verhaal staat ook in ZOMER, het magazine dat deze zomer acht zaterdagen bij De Telegraaf zit.