Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Hoofdluis: ik ging met luizen naar werk
Foto: Hollandse Hoogte
Opgebiecht

'Sorry collega's, ik ging met hoofdluis
naar mijn werk...'

L

Landelijk Steunpunt Hoofdluis organiseert vandaag voor de negende keer Luizendag. Op scholen worden kinderhoofden uitgekamd op hoofdluizen. Maar ook ouders zelf ontkomen niet altijd aan de kriebelende beestjes. Zoals de moeder in dit stuk; zij ging met hoofdluis naar haar werk. "Sorry collega's!"

Ach ja, dan hang je je jas maar niet aan de kapstok, naast die van je collega's. Maar over je stoel. En maar zorgen dat je bij niemand in de buurt komt. Ik durf het nu wel te zeggen want het is alweer een tijdje geleden.

Vriezer

Ik geloof dat ik niemand besmet heb, maar je schaamt je natuurlijk helemaal kapot. Krabben deed ik discreet met een pen. Schurk, schurk. Ik zag collega's wel kijken. Zouden ze het doorhebben? Ik voelde me heel vies. Maar ja, je gaat het ook niet zeggen hè?

Nu had mijn zoon een flinke periode nogal hardnekkig hoofdluis. Het ging maar niet weg, wat ik ook probeerde. Hij zat regelmatig met zijn kop in de shampoo, ik had een elektrische luizenkam, ik waste alles op 60 graden, deed de knuffels weken in een afgesloten plastic zak. Of in de vriezer. Maar echt weg ging het niet.

Luizenmoeder

En uiteindelijk kreeg ik het ook. Misschien was het ook wel onvermijdelijk. Mijn kind lag weleens bij mij in bed, of hing tegen me aan. Maar je hebt het ook niet gelijk door dat je het hebt.

Je hebt wat jeuk, nog wat jeuk. Als je zelf kijkt zie je niks. Je wilt ook aan niemand vragen of hij/zij even voor je pluist. Een luizenmoeder op het werk bestaat niet natuurlijk.

Je blijft jeuk houden

Dan begin je met kammen. Nu ben ik geen fan van die plastic kammetjes die ze meeleveren met die shampoo, want negen van de tien keer krijg je die beestjes er niet mee boven water. Je blijft jeuk houden… maar steekt ook je kop in het zand.

Dan neem je het zekere voor het onzekere en ga je als een gek met shampoo aan de gang. Maar inmiddels zijn er alweer wat dagen verstreken en heb je toch weer in heel wat bijeenkomsten en vergaderingen gezeten...

Walgelijk

Ik heb het mijn man, inmiddels ex, niet eens verteld. Zo schaamde ik me. Hij had het walgelijk gevonden. Op een of andere duistere manier kregen hij en mijn dochter nooit luizen. Collega’s; bij deze sorry voor potentieel besmettingsgevaar! Misschien moet er een speciale afwezigheidsregeling komen voor werknemers met hoofdluis. 

Het enige wat echt hielp was zo’n hele dure metalen kam van de apotheek voor 25 euro die zowel eitjes als luizen er uit haalt. Na een paar weken kammen was mijn zoon eindelijk helemaal luisvrij. En ik ook! We hebben het ook nooit meer teruggehad.

Afkloppen

Dat moet ik afkloppen natuurlijk. Helemaal zeker ben je nooit. Ik moet het blijven checken. Ik geloof dat je zolang je schoolkinderen hebt, je nooit veilig bent. Zeker niet met die selfieshype! Dus uitsterven zullen die beestjes voorlopig wel niet...

Jij op VROUW.nl

Heb jij ook iets - anoniem - op te biechten?

Vertel het dan hier!